วันศุกร์ที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2559

ฝันกลางวัน

ตัวเราเองหลายสิบปีมานี้ กินเป็นสุข นอนเป็นสุข ไม่มีโรคภัยมาเบียดเบียน ไม่เคยหาหมอ ด้วยเดินตามคำสอนของหลวงพ่อนิพนธ์

แต่วันนี้ ครูบาอาจารย์ ที่ซึ่งมีคนมาขอพึ่งมากมาย ต้องการพลังชีวิต จากผู้ที่มาขอพึ่ง เมื่อได้พิจารณาคำสอน แล้วอยากได้ อยากปฏิบัติเดินรอยตามะรรมคำสอน กลับน้อยนิดจนเรียกว่า แทบจะหมดลม เวลาใดก็ได้

วันเวลาที่ขอกลับมาอีกครั้งจากแม่ชีเมี้ยน แทบจะหาช่วงเวลาที่กินเป็นสุข นอนเป็นสุข ไม่ได้เลย

แผ่นดินบุญ ของท่านที่สร้างไว้ แทบร้างผู้คน อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะภาพที่เห็น คนทุกข์ก็มากมี ในแผ่นดินประเทศไทยผืนนี้ ที่มาขอพึ่ง

เราจึงอยากฝันกลางวัน อยากจะเห็นเหล่าสมาชิก ไปกราบแม่ชีเมี้ยนในแผ่นดินของท่านที่ลพบุรี แล้วร่ำร้อง ว่าอยากได้ อยากทำ ตามคำสอน และอยากให้หลวงพ่อนิพนธ์อยู่เป็นมิ่งขวัญ กลับมา กินเป็นสุข นอนเป็นสุข เพื่อเป็นผู้นำให้เดินตามรอยของพระภูมี อีกนานแสนนาน

เราก็เชื่อว่า คนไทยต้องทำศาสนาของพระภูมีอันนี้ได้ ก็ได้แต่เฝ้ารอ อยากเห็น อยากให้ครูบาอาจารย์ยิ้ม ว่าคำสอนของตน ยังมีความหมายกับคนไทย

แลที่สำคัญ แม่ชีเมี้ยน ที่ประทับอยู่ฝั่งฟากโน้น ก็จักพึงได้เห็นว่า ศาสนาของพระภูมี ที่ทรงทิ้งไว้ให้นั้น มีความหมายกับคนไทย ที่จะรักษาไว้เป็นที่พึ่งแห่งตน โดยมีหลวงพ่อนิพนธ์เป็นผุ้นำ

ก็ได้แต่ฝันกลางวัน ว่า ตื่นขึ้นมา ได้ข่าว ได้เห็น ว่าคนไทย สมาชิกที่มาพึ่งสมุนไพรสูตรพระภูมีที่แม่ชีเมี้ยนนำมา จะตื่นตัว และอยากได้ แห่แหนกันไปในแผ่นดินของท่าน แสดงตน ว่าอยากได้ อยากทำ

เราก็เชื่อในนิสัยกตัญญูของคนไทย แต่กรรมอะไรเล่าของคนไทย ที่บังตา บังใจ

ได้แต่ขออ้อนวอนแม่ชีเมี้ยน สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ให้คนไทยได้ตื่น ให้หลวงพ่อนิพนธ์ ได้มาเป็นผู้นำพี่น้องไทยที่ทุกข์ท้อทรมาน เดินตามรอยพระภูมี เพื่อช่วยตน

ฤาวาสนาคนไทยจะสิ้นเสียซึ่งศาสนาแล้ว

คำของหลวงพ่อนิพนธ์ ที่กล่าวเสมอ ในอดีตถ้ำกระบอก ว่าทำไมแม่ชีเมี้ยนต้องลาสังขาร ทั้งที่อายุยังไม่ครบตน นั่นคือ "สิ้นสุดลมหายใจ สิ้นสุดคำมั่นสัญญา" การละสังขารของท่านเพื่อทิ้งเสียสัญญาที่มีแก่ท่าน จำรูญ และท่านเจริญ แล้วมาอุบัติใหม่แก่หลวงพ่อนิพนธ์

ถึงจะฝันกลางวัน ก็ยังหวังอยู่ว่า หลวงพ่อนิพนธ์จะได้เห็นว่าคนไทยอยากได้ศาสนาเป็นที่พึ่ง แผ่นดินของศาสนา คราคร่ำไปด้วยผู้คน ที่อยากได้ อยากปฏิบัติ

หรือคนไทยที่อยากได้ น้อยกว่าคนในโรงลิเกเสียอีก ถึงวันนั้น ก็ต้องยอมรับชะตาแล้วว่า "สิ้นสุดลมหายใจ คือสิ้นสุดคำสัญญา" หากเสียสิ้นครูบาอาจารย์ เราท่านก็หมดเสียที่พึ่งแล้ว รอแต่กรรมมันใช้มันสั่ง ไม่มีหนทางสู้ ที่สำคํญมหันตภัยรออยู่อีกไม่นาน สิ้นเสียแล้วร่มโพธิ์ร่มไทร ที่กำบังกายา ยามพายุกรรมกระหน่ำ จะเป็นอย่างไรไม่อยากคาดคิด

ขอให้นับแต่วันพรุ่งนี้ ฝันของเราได้เป็นจริง สมใจครูบาอาจารย์สักทีเถิด

ติดต่อสั่งซื้อสินค้า หาโปรโมชั่นเอมมูร่าเซซามินที่ดีที่สุด โทรหาเรา 086 6O4 7O44