หยุดไม่อยู่แล้ว

เมื่อหลวงพ่อนิพนธ์ประกาศเมื่อวันงานว่า "ตอนนี้ท่านพร้อมที่จะทำศึกกับโรคแล้ว"

นับจากวินาทีนั้น ถือได้ว่าเป็นการเรียกแขกเลยก็ว่าได้

งานต่างๆ จึงเริ่มไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

และความเติบโต ก็ค่อยๆ ปรากฎให้เห็นเด่นชัด

เริ่มจาก การจัดตั้งศูนย์ที่ จ.ชุมพร ที่กำลังจัดทำอยู่ และมีศูนย์ชั่วคราวอยู่ที่ "วัดถ้ำทะเลทรัพย์" ห่างประมาณ ๗ กิโลเมตร จากแยกปะทิว

ทั้งนี้จะมีการกำหนดระยะเวลา และเกณฑ์ในการประเมินผล พร้อมการตรวจทางการแพทย์ตลอดระยะเวลาของโครงการนี้

นั่นหมายความว่า สถานะของชมรมในขณะนี้ กำลังเดินรอยตามอดีตของถ้ำกระบอก ที่อเมริกาและประเทศยุโรป ร่วมกันจัดคนไข้ยาเสพติด พร้อมรถโมบายทางการแพทย์ ๒ คัน มาร่วม ตรวจสอบผล นั่นเอง

และที่เข้ามาในสัปดาห์นี้ สดๆ ร้อนๆ อันน่าจะเป็นข่าวดีแก่คนชาวอีสาน

เมื่อคณะกรรมการที่เป็นคนไข้ชาวอีสาน ได้ปรึกษาและรวมตัวกัน พร้อมกับหาบุคคลที่มาร่วมกันดำเนินการได้แล้วเสร็จ เป็นที่ลงตัว ในการก่อตั้งศูนย์ ที่ จ.ขอนแก่น

คณะกรรมการกลุ่มนี้ จึงได้ร้องขอหลวงพ่อนิพนธ์ ให้เดินทางไปเพื่อพิจารณาความเหมาะสมของพื้นที่

ระหว่างนี้ก็ต้องรอคำอนุญาตจากหลวงพ่อนิพนธ์ ที่กำลังพิจารณาถึงความพร้อมของบุคลากร และสมุนไพร การควบคุมดูแล ความเป็นไปได้

หลวงพ่อนิพนธ์กล่าวเสมอว่า ท่านเหนื่อยคนเดียวเดินทางไป ก็จะเป็นการดีกว่า ให้คนไข้มากมายที่อยู่ไกล ต้องเดินทางมาหา

งานที่กำลังเข้ามาในสัปดาห์หน้า ก็ถือว่าเป็นงานช้างอีกงาน นั่นคือ การอนุญาตให้ สำนักข่าวใหญ่ของออสเตรเลีย ทำหน้าที่ตรวจสอบ และเก็บข้อมูลทั้งหมด จากคนไข้กลุ่มแรกที่จะเข้ามาเข้าคอร์ส โดยร่วมกับคนไข้ชาวสวิสที่เป็น พาร์กินสัน ในการคัดเลือกบุคคล กลุ่มแรก เพื่อที่ทำการทดสอบสมุนไพรอย่างเป็นระบบ เฉกเช่นเดียวกับที่วงการแพทย์ทั่วไปดำเนินการ

ดังนั้น คาดว่า เราท่านก็คงจะได้เห็นศูนย์ที่ จ.ขอนแก่น อุบัติขึ้นในไม่ช้านี้

ประกาศเรื่อง "แจกสมุนไพรเฉพาะ"

ผลจากการเดินออกจากห้อง หลังการพูดสอนจบ ทำให้หลวงพ่อนิพนธ์พิจารณาเห็นว่า คนไข้ที่ต้องนั่งรถเข็นมีเป็นจำนวนมาก

จึงอดรนทนไม่ได้ เพราะท่านมักพูดเสมอๆ ว่า ภาพแบบนี้ มันไม่น่ามอง

บรรยากาศของแผ่นดินศาสนา อาศัยซึ่งหลักตนพึ่งตน

คนเหล่านี้ มีอุปสรรคทำให้ต้องพึ่งคนอื่น

จึงอยากจะช่วยทำให้คนไข้กลุ่มนี้ พ้นสภาพที่ต้องพึ่งผู้อื่่น กลับมาช่วยตนได้เร็วที่สุด

หลวงพ่อนิพนธ์ จึงประกาศ จะจัดทำสมุนไพรพิเศษสองขนาน ให้แก่ คนไข้กลุ่มรถเข็นดังกล่าว เพื่อไปทานโดยเฉพาะ

สมาชิกท่านใด ที่เป็นคนไข้รถเข็น หรือท่านที่มีญาติ นั่งรถเข็น ก็ให้รอประกาศจากชมรม ในกำหนดการที่แน่นอนอีกครั้ง เพื่อขอรับสมุนไพรพิเศษเฉพาะกลุ่มนี้

ซึ่งน่าจะสามารถแจกได้ในอาทิตย์หน้า

ท้าทาย

สิ่งที่เป็นที่น่าสงสัยอย่างยิ่ง คนที่มา เขามีคำตอบแก่ตัวเองหรือไม่ว่า "มาที่นี่ มาทำอะไร"

ภาพที่ปรากฎว่า หลายต่อหลายคน มาที่นี่ แล้วกล่าวว่า ไหนว่าสมุนไพรดี ข้อปฏิบัติดี แล้วทำไมญาติเขาถึงตาย ทำไมคนนั้นถึงไม่รอด ไม่ดีขึ้น

คำตอบที่แจ่มชัด ของหลวงพ่อนิพนธ์ คือ มันต่างกรรมต่างวาระ

นั่นหมายถึง จิตใจ และพฤติกรรมของคนเหล่านั้น มันไม่มีมาตรฐาน นั่นเอง ผลที่เกิดมันจึงไม่มีมาตรฐาน แม้นว่าสมุนไพรและ ธรรามของพระภูมี จะมีมาตรฐานสักเพียงใด ก็ไร้ค่า

เจ้าหน้าที่ท่านหนึ่ง ชี้ภาพให้เราดูบ่อยๆ อาทิเช่น คนไข้หญิงเสื้อเขียวท่านนี้

อายุก็ไม่เท่าไร แต่ความเลวร้ายที่เกิด นั่นคือมะเร็ง แลสภาพที่ปรากฎ หลังการใช้ยาเคมี ปัจจุบัน จึงเห็นภาพ ผู้หญิงที่ไม่มีผม ตั้งแต่ยังสาว ไปไหนก็ต้องสวมไหมพรมคลุม

สิ่งที่น่างุนงง นั่นคือ เธอมาสถานที่นี้ทำไม และทนนั่ง ทนเมื่อย เพื่ออะไร

เพราะพฤติกรรมของเธอ ต่างกับคนอื่น ที่เขากำลังใจจดจ่อ นั่งฟังคำสอนของหลวงพ่อนิพนธ์ เพื่อจับสิ่งหนึ่งสิ่งใดไปปฏิบัติ เพื่อช่วยตน

แต่เธอ นั่งเล่นเกม เล่นแชท จนเจ้าหน้าที่อดรนทนไม่ไหว สะกิดให้เราดู

แต่ใครทำ ใครได้ คนไข้ท่านนี้เขาเลือกทางของเขาเองแล้ว

นั่นคือ ไม่ต้องไปหาหมอดูที่ไหน ก็สามารถพยากรณ์อนาคตที่จะพึงเกิดได้ไม่ยากเย็น

ก็คนเหล่านี้ ไม่ตระหนักถึงกรรมที่ตนทำมา จนเกิดสภาวะเช่นปัจจุบัน ก็ไม่เท่าไหร่

แต่สถานที่นี้ หลวงพ่อนิพนธ์บอกเสมอว่า ไม่ธรรมดา ฟ้าดินเขาสนับสนุน จึงทำได้

นั่นหมายความว่า เธอกำลังมีพฤติกรรม เย้ยทั้งฟ้า ท้าทั้งกรรม

วันหนึ่ง เสียงก็สะท้อนกลับมายังชมรมแห่งนี้ อย่างแน่นอน

ไหนว่าดี คนนี้ยังอายุน้อย ไม่น่าจะถึงพรหมลิขิตอายุขัย ไหนบอกว่า ไม่ถึงพรหมลิขิต ไม่ตายไง แล้วทำไมเธอจึงเป็นเช่นนี้ มาก็ตั้งนาน ไม่ดีขึ้น สุดท้ายก็ไม่รอด

แล้วก็โบ้ยความผิดมาให้แม่ชีเมี้ยน มาให้พระภูมี มาให้สมุนไพร มาให้หลวงพ่อนิพนธ์

คำตอบจากเราที่มีแก่เจ้าหน้าที่ จึงได้แต่กล่าวว่า "ทุกคนเป็นเจ้าของชีวิต มีความคิด เลือกทางของตนเองได้ เขาเลือกแล้ว เราก็ได้แต่ดู เพราะนี่แหละ หลักตนพึ่งตน ใครก็ช่วยไม่ได้ หากตนไม่ช่วยตน"

ท้ายสุดเพียงแต่อยากส่งคำร้องขอ ที่หลวงพ่อนิพนธ์พึงมีแด่คนจำพวกนี้ "อย่ามาเลย"

ทำบุญครั้งสุดท้าย เก็บสมุนไพรไว้ให้คนที่เขาอยากรอดจริงๆ ดีกว่า