แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ พระมาลัย แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ พระมาลัย แสดงบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2561

ความฝันกับความจริง


ความจริงที่ปรากฎแก่ตนในวันนี้ คือ ทุกข์ อันเนื่องมาจากโรค

หลวงพ่อนิพนธ์ชี้ความจริงให้พิจารณา ประการแรก นั่นคือ คนที่มีความโลภ ย่อมเห็นโอกาสแสวงหาผลประโยชน์จากความทุกข์ที่คนทั้งหลายมี และจี้ไปยังจุดอ่อน ที่คนทั้งหลายผู้ไม่รู้กลัว นั่นคือ "ความตาย" แลก็ชี้ช่องหนทางแห่งการรอดพ้นจากความตาย อาศัยความน่าเชื่อถือประการใดๆแห่งตน นั่นคือ "ยารักษาโรค" ที่ซึ่งจะช่วยให้รอดพ้นจากความตาย ที่ปรากฎนั้นๆได้

โดยการทึกทักเอาเอง จากประสพการณ์ของตนที่ผ่านมา การได้พบเห็น สิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ แต่ทำได้ อาทิ ทำให้คนบินได้ ทำให้คุยกับคนที่ห่างไกลได้ ทำให้หายปวดได้ อย่างน่าอัศจรรย์ แล้วก็สรุปเองเออออกันเอง ว่า นั่นหมายถึง "จะช่วยให้หายโรคได้"

ความไม่รู้จริง จึงพาตนเข้าไปยังกับดักของคนโลภ แลท้ายที่สุด กว่าจะพบความจริง ว่าหลงเล่ห์คนโลภ เสียเงินเสียทอง เสียเวลา ก็พอไหว แต่มันจบลงที่แม้นแต่ชีวิต ก็อาจจะต้องเสียไปด้วย

ประการถัดมา หลวงพ่อนิพนธ์ชี้ว่า "ต้นเหตุแห่งโรค คือ กรรม"

หลายคนก็ยังไม่ยอมตื่นจากฝัน มันต้องมีน่า ยาดี หรือแม้นมาเจอสมุนไพรแม่ชีเมี้ยน ก็ยังอยู่ในฝัน นั่นคือ ต้องมีสรรพคุณ ทานสบาย หายแบบชิวๆ โดยที่ตนไม่ต้องทำอะไรเลย เมื่อตื่นมาพบกับความจริง กรรมคือทุกข์ มาเพื่อให้ทุกข์ เพราะทุกข์นี้เราท่านสร้างไว้แก่ผู้อื่น วันนี้ย้อนมายังตน จะปฏิเสธสักฉันใด ก็หาพ้นไม่ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน ก็ล้วนแต่ทุกข์ทั้งสิ้น เพียงแต่ ทุกข์กับการทานสมุนไพร การทำวินัย นั้นดีกว่า เพราะทุกข์เพื่อจบ เพื่อจะได้มีชีวิตใหม่ ที่ดีกว่า ไม่ใช่ทุกข์กับโรค แล้วจบด้วยการเสียแม้นแต่ชีวิต

บทสรุป เห็นหลายคนเบื่อการกระทำ เบื่อหน่ายการทานสมุนไพร ไปยังเบื่อหน่ายไม่อยากที่จะทุกข์กับวินัย แม้นแต่น้อยเดียว เพราะมันสวนกับนิสัย ความรู้สึก ความอยาก ก็แล้วกรรมที่ทำมา มันไปไหน มันจะหมดลงโดยวิธีใด ฝันแต่ยารักษาโรค จะได้กินง่ายๆ หายง่ายๆ ไม่ต้องยารักษามะเร็ง หรือโรคร้ายใดๆ หรอก แม้นแต่ยาแก้โรคกระเพาะ ยังทำไม่ได้เลย มีแต่ยาถูกจริตนิสัย คือ น๊อคประสาทความรู้สึก ไม่ให้ปวด ไม่ให้ทุกข์ หมดฤทธิ์ยา ก็กลับมาปวดอีก ก็ทานอีก แล้วก็หลอกตัวเองว่า นั่นคือการรักษา ท้ายที่สุด ร่างกายดื้อยา ความจริงก็ปรากฎ ความฝันหลอกตัวเอง ว่ากำลังรักษาก็จบลง

คนโลภหากินกับชีวิตคน ทั้งๆที่รู้ว่าช่วยเขาไม่ได้ ก็หลอกล่อหวังจะเอาเงินเขา คนเหล่านี้ จึงต้องล่อหลอกด้วยการสร้างความน่าเชื่อถือ สถานที่ดีๆ วิทยาการดีๆ วุฒิดีๆ ก็ถ้ามันช่วยได้ มันไม่มีหรอก สร้างแล้วสร้างอีกจนเต็มบ้านเต็มเมือง เพราะคนเข้าไปแล้วหาย คนเป็นโรคก็ต้องมีแต่น้อยลง นี่มันสร้างที่ไหน ที่ไหนๆก็เต็ม ก็แน่น นั่นเพราะคนเก่ามันไม่หาย คนใหม่ก็เป็นอีก

น่าเสียดายงบประมาณ ที่ต้องละลายไปกับสิ่งเหล่านี้ และที่น่าเสียดายกว่า นั่นคือ คนมีความสามารถ ที่ต้องเสียชีวิตลง ทั้งๆที่ควรมีโอกาสสร้างความเจริญแลประโยชน์ให้กับคนและโลกใบนี้อีกนาน

วันหนึ่ง เมื่อประเทศชาติแบกภาระนี้ไม่ไหว อาจจะเจอภาพที่ไม่เคยคิด นั่นคือ คนที่เป็นโรค เช่น โรคเอดส์ อาจจะถือเข็ม เอามาจิ้มคนอื่น เพื่อให้เป็นเหมือนกัน ก็เป็นได้ เพราะสังคมดูแลพวกตนไม่ได้ ไม่ได้รับการเหลียวแล ด้วยภาระนี้มันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ กลายเป็นเงินจำนวนมหาศาลที่ประเทศไม่มีให้

วันนี้ การมาของเราท่าน อาจดูเป็นเรื่องเฉพาะตัว แต่วันหน้า มันจะเป็นบทพิสูจน์ว่า ผู้ใดทำแล้วช่วยตนได้ สิ่งนี้แหละจะกอบกู้ประเทศไว้ได้ เชื่อหรือไม่ วันเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ การทำตนจนหายโรคได้ จึงมีความสำคัญ มีความหมาย แลไม่เป็นเรื่องเฉพาะตัวอีกต่อไป แลจะการกระทำของท่าน จะกลายเป็น "พระมาลัยโปรดสัตว์" ให้เพื่อนร่วมชาติได้เดินตาม ให้ประเทศพ้นวิกฤติ

วันอังคารที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2558

สุภาษิต

ต้นกำเนิดที่มาล้วนแล้วแต่มาจากคำตรัสเปรียบเทียบของพระภูมีทั้งสิ้น

หากแต่ความไม่รู้เนื้อหาใจความ อันเป็นที่มาของคำกล่าว จึงทำให้ความหมายผิดเพี้ยน เอาความเห็นส่วนตนมาใส่แทน

ยกตัวอย่างเช่น "หมองูตายเพราะงู" ก็จะกลายเป็นนึกถึงคนเลี้ยงงู ไปซะฉิบ

หลวงพ่อนิพนธ์ อรรถาธิบายว่า พระภูมีหมายถึง คนเป็นหมอที่รักษาคน หรือใครก็แล้วแต่ ที่อวดอ้างว่ามียาดี รักษาคนได้

เพราะโลกนี้ไม่มียารักษาโรค อันหมายถึงโรคที่ทำให้ตาย หรือโรคกรรมตาย ไม่ใช่โรคผ่าน หรือกรรมผ่าน เช่นหวัด เพราะพระภูมีทรงตรัสรู้ที่มาแห่งโรค คือ กรรม ซึ่งมีอำนาจสูงสุดในโลก ความคิดของมนุษย์ ก็เกิดแต่กรรม จะมาเอาชนะ ย่อมเป็นไปไม่ได้

หนทางเดียวที่จะช่วยตนได้ คือต้องพึ่งพาตนเอง ..,วิธีการก็ฟังจากคำสอนของหลวงพ่อนิพนธ์

กลับมาที่เดิม ผลแห่งการก้าวล่วง พระภูมีเรียกคนเหล่านี้ว่า พวกละเมิดกรรม หรือท้าทายกรรม ตนเองก็อยู่ใต้อำนาจกรรม แต่กลับไปอวดตน ที่จะชนะโรค ที่เป็นบริวาร ... ก็ถ้าชนะโรคได้ ก็ชนะกรรมได้ โลกใบนี้ก็ไม่จำเป็นต้องมีธรรม หรือมีพระพุทธเจ้าแล้ว

ผลก็คือ โลกจะวุ่นวายกันมหาศาล คนทำชั่ว จนผลกรรมสนองกลายเป็นโรค ก็นำเงินจากการทำชั่วนั้นมาจ้างหมอ ทำให้หายโรค หากเป็นได้ ก็ไม่จำเป็นต้องทำความดีแล้ว ไม่ต้องมีธรรมเช่นกัน

ผลแห่งการกระทำอวดตน เขาเรียกอุตริ มันก็ย้อนมายังตน กลายเป็นโรค หมอรักษาโรคจึงตายด้วยโรคนั่นเอง พระภูมีจึงเปรียบเปรย เพราะอยู่ในอินเดีย คนเหล่านี้เสมือนหมองูนั่นเอง

สถานที่นี้ หลวงพ่อนิพนธ์จึงสอนเสมอ สมุนไพรไม่ใช่มีไว้รักษาโรค ที่ใช้คำว่ารักษาโรค หมายถึง ใช้เป็นวัตถุดิบให้ร่างกายนำไปฟื้นฟูช่วยตนเอง จึงไม่มีหรอก เป็นโน่นต้องกินตัวไหน เป็นนี่ต้องทานอะไร

สมุนไพรจึงเป็นการฟื้นฟูระบบอวัยวะ เพียงแต่ส่วนใดที่เสียหายมาก ก็ต้องทานสมุนไพรที่เสริมอวัยวะนั้นมากหน่อย เพื่อให้เพียงพอต่อความจำเป็นของร่างกาย

แต่ด้วยโรคเป็นปลายเหตุ หากกรรมยังอยู่ นิสัยกรรมยังอยู่ หายโรคนี้ ก็เป็นโรคนั้น เป็นโรคช้า ก็เล่นให้เกิดอุบัติภับเลย เรียกว่าปิดโอกาสกลับมาทานสมุนไพรอีก พระภูมีจึงสอนให้แก้ต้นเหตุ คือกรรม แลตรัสรู้ด้วยพระองค์เองว่า หนทางเดียวที่จะชนะได้ คือการใช้นิสัยธรรมมานำตน แทนนิสัยที่สร้างกรรมเดิมนั่นเอง

จึงเป็นความจำเป็น หากจะใช้ธรรมหมวดสมุนไพร โดยไม่เอาธรรมของพระโคดมเลย หลวงพ่อนิพนธ์อุปมาก็เหมือนช่วยโจรให้มีกำลัง

หากแม้นโจรมีกำลังแล้วกลับไปฆ่าคนอีก คนที่ถูกฆ่าย่อมฟ้องฟ้าดินว่า ช่วยโจรทำไม

นี่แลคือเหตุผลที่ทำไมใช้สมุนไพรอย่างเดียวไม่ได้ หรือทำไมโลกนี้ไม่มียารักษาโรค เพราะคนที่จะพ้นโรคตาย ต้องทำตนให้มีคุณสมบัติ ฟ้าดินยอมรับ ว่าไม่มีพิษมีภัยแกผู้อื่น นั่นคือ คนดี มีธรรมวินัยของพระภูมีกำกับตนนั่นเอง

ธรรมหมวดสมุนไพรจึงอุปมาดังกิ่งทอง รอคนมีคุณสมบัติ ทำตัวเป็นใบหยกมาเสริมเข้าด้วยกัน โรคอะไรก็ไม่กลัว

บทสรุป หลวงพ่อนิพนธ์จึงสอนเสมอว่า อย่าไปสนที่จะรักษาโรคเลย จับไม่ได้ ไล่ไม่ทัน ล่อตัวแม่คือนิสัยกรรม ที่ทำให้เกิดโรคดีกว่า น้อมนำนิสัยธรรมมานำตนเป็นบางสิ่งบางอย่าง มีที่ที่เว้น ข้างนอกจะทำอย่างไรก็พอไหว แต่เขตพัทธสีมา ที่มาทำเพื่อชีวิต ต้องหยุดนิสัยตน แสดงเอกลักษณ์ความสงบ เพื่อสื่อถึงความเชื่อ ความศรัทธา

ช้าเร็ว ที่นี่ก็ต้องแบ่ง ใครเชื่อใครศรัทธา ก็ทำตาม อยู่พวกหนึ่ง ใครที่จะมาเอาแต่สมุนไพรก็อยู่อีกพวกหนึ่ง แยกเด่นชัด ว่าจะเป็นพระเวสสันดร พระมาลัย หรือจะเป็นชูชก

วันศุกร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

พระมาลัยเขาช่วยตนอย่างไร

หลายคนฟังคนมาเล่า สมุนไพรที่โน่นดีอย่างนั้น ดีอย่างนี้ คนโน้นหาย คนนั้นดี ... แต่ไม่มีรายละเอียด ทำให้คนเหล่านี้ ปักใจไปที่สมุนไพร หากได้ทานต้องหาย เมื่อมุ่งมาก็ตั้งหน้าตั้งตา หวังเพียงสมุนไพรเพียงอย่างเดียว รายละเอียดใดๆ ไม่เรียนรู้ ไม่สน

ท้ายที่สุด ความหวังของคนเหล่านี้ ก็เลือนหาย เมื่อความเป็นจริง สมุนไพรของพระภูมีที่แม่ชีเมี้ยนนำมา สมุนไพรเป็นองค์ประกอบหนึ่ง เท่านั้น ยังต้องมีรายละเอียดอื่นให้ประพฤติปฏิบัติอีก

สัปดาห์นี้ ฟังคุณปรียานุชมาเล่า ก็ได้เห็นความชัดเจน ความจริง ว่าการจักประสพความสำเร็จ หาใช่จากการทานสมุนไพรเพียงอย่างเดียว ... จุดหนึ่งที่เธอประสพ นั่นคือนิสัยของเธอที่เป็นคนเจ้าอารมณ์ โกรธง่าย และขี้เหนียว เรียกว่า ขึ้นชื่อเลยในกองถ่าย

หลวงพ่อนิพนธ์ จึงบอกกับคุณนุชว่า หากจักประสพความสำเร็จ สิ่งหนึ่งที่ต้องแก้ไขนั่นคือ ต้องฝึกควบคุมความโกรธ ... เธอจึงถูกสั่งให้นั่งเฉยๆ สงบสติอารมณ์ ตั้งแต่ สิบโมงเช้า ถึง สี่โมงเย็น ให้ฝึกเช่นนี้ ทุกครั้งที่มาหาหลวงพ่อนิพนธ์

เวลาผ่านไป สภาพในกองถ่ายก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ปัจจุบัน เสียงว่ากล่าวจากคูณนุช เลือนหายไป แถมยังกลายเป็นกองถ่ายที่มีขนมนมเนยให้ทานตลอด

ส่วนคุณธานินทร์ก็เล่าว่า ครั้งเมื่อรักษาตัว จนเรียกได้เข้าสู่ภาวะปกติ วันหนึ่งหลวงพ่อนิพนธ์สั่งคนให้มาบอกว่า มูลนิธิจัดงานที่โรงแรมของกรรมการท่านหนึ่ง ซึ่งก็ชื่อเล็กเหมือนกัน

หากแต่ ชายเล็ก กับ หญิงเล็ก สองคน เคยมีเรื่องมีคดีความกันมา คุณเล็กธานินทร์ จึงบอกว่า แม้นตายก็ไม่ไปงานที่โรงแรมของคุณหญิงเล็กนี้ อย่างเด็ดขาด

วันงานผ่านไป พร้อมกับการขาดคูณธานินทร์ที่ไม่ได้ไปร่วมงาน ไม่นาน คุณธานินทร์ก็มีอาการทรุดลงอย่างรวดเร็ว เรียกว่าทานสมุนไพรอย่างไร ก็ไม่ดีขึ้น จนต้องขับรถตีด่วนจากกรุงเทพมาหาหลวงพ่อนิพนธ์ ในตอนดึก

หลวงพ่อนิพนธ์กล่าวว่า เป็นคราวเคราะห์ หากคุณธานินทร์เชื่อ แล้วทำใจ ทำตามที่บอก ก็พ้นเคราะห์ได้ แต่นี่ทำไม่ได้ จึงต้องเจอเคราห์อันนี้

เผอิญ ในช่วงนั้น มีหมาตัวหนึ่งชื่อเจ้าเจมส์ เป็นหมาที่คนเอามาถวายหลวงพ่อนิพนธ์ รูปร่างใหญ่โต ด้วยความที่ศาลาเดิมอยู่ติดกับทางรถไฟ ในช่วงนั้นเอง เจ้าเจมส์ถูกรถไฟชน ตกลงไปในคูข้างราง

หลวงพ่อนิพนธ์จึงบอกกับคุณธานินทร์ ให้ช่วยดูแลเจ้าเจมส์ให้ที คุณธานินทร์ ก็กลับบ้านมาพร้อมเจ้าเจมส์ วันรุ่งขึ้น พามันไปหาสัตว์แพทย์เช็คอาการ สัตว์แพทย์บอก คงไม่รอด เพราะโดนกระแทกเข้าที่อวัยวะสำคัญ ยิ่งไปกว่านั้น เส้นเลือดใหญ่ฉีกขาด ทำอะไรไม่ได้

คุณธานินทร์ พาเจ้าเจมส์กลับมา แล้วก็จับเจ้าเจมส์ ป้อนยาเขียวเช้าเย็นทุกวัน อาการของคุณธานินทร์ กับเจ้าเจมส์ ก็ดีวันดีคืนทั้งคู่ เจ้าเจมส์จึงอยู่กับคุณธานินทร์มาได้อีก ห้าปี จึงจากไป

บทสรุปที่สองท่านบรรยาย จึงชี้ให้เห็นว่า สิ่งที่หลวงพ่อนิพนธ์กำหนดให้ทำ มีผลต่อสุขภาพของพวกเขา ไม่ใช่สิ่งเลื่อนลอย

คำแนะนำของทั้งสองท่าน จึงกล่าวว่า ทุกคำพูดทุกวลีของหลวงพ่อนิพนธ์ ล้วนมีผลแก่ผู้ที่ทำตาม การฟัง แล้วพิจารณา นำไปทำ ย่อมเกิดผลอันมหาศาลแก่ผู้นั้น

ผู้ที่ไม่ฟัง ไม่ทำตาม ... อาศัยการทานสมุนไพรเพียงอย่างเดียว ยากที่จะประสพผลได้

วันจันทร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

แค่คิด


วัยไม่ใช่ปัญหา ความสาหัสของโรค ยิ่งไม่ใช่ปัญหา ในการฟื้นฟูตน

พรหมลิขิต และคุณสมบัติต่างหากที่เป็นปัญหาหลักในการฟื้นฟูตน

ตัวอย่างที่หลวงพ่อนิพนธ์นำมาให้พิจารณา ดูจากอาซิ้มอายุเลข ๗ ท่านนี้ ที่ตอนมาสมัคร ลูกเป็นคนมาสมัครให้ เพราะตัวเองมาไม่ได้

แม้นตัวเองจะมาไม่ได้ หากแต่คำสอนของหลวงพ่อนิพนธ์กลับไปถึงท่าน และซึมซับ ด้วยจิตใจที่สงสารลูกอยากช่วยตน เพื่อไม่ให้เป็นภาระของลูกๆ จึงเริ่มทำตามคำสอนของหลวงพ่อนิพนธ์

ความคิดแรก นั่นคือ การที่จะทำตนเป็นพระมาลัย ดังนั้น ทุกกระบวนการขั้นตอน นับตั้งแต่ปลายเดือนมกราคม ของปีที่แล้ว อาซิ้มก็ให้ลูกๆ ถ่ายภาพ เก็บข้อมูลทางการแพทย์ ดูผลแห่งการทานสมุนไพร และทำตามคำสอนของหลวงพ่อนิพนธ์

ตัวมาไม่ได้ แต่พฤติกรรมก็ยังเดินตาม ทุกครั้งที่มีโอกาส แกก็จะให้เงินลูก เพื่อซื้อสมุนไพร พร้อมคำบอกแก่ลูกว่า เราไม่ควรเบียดเบียนหลวงพ่อท่านจนเกินไป สิ่งใดที่พอทำได้ ก็ช่วยแบ่งเบาภาระท่าน

ช่วงระยะลงแดง คือ ประมาณเดือนที่สอง และเดือนที่สาม อาการลงแดงรุนแรงมาก จนลูกๆ อ้อนวอนให้อาซิ้มไปโรงพยาบาล หากแต่อาซิ้มปฏิเสธ ยกคำสอนหลวงพ่อนิพนธ์พูดกับลูกว่า หากมันถึงพรหมลิขิตยังไงก็ต้องตาย และหากต้องตาย ก็ขอตายไปกับสมุนไพรแม่ชีเมี้ยนนี้แหละ

ผ่านการลงแดงมาได้ สภาพของอาซิ้ม เริ่มดีขึ้น วันนี้ผ่านไปหนึ่งปี อาซิ้มกลับมาช่วยตนเองได้ อาบน้ำเองได้ ทานข้าวเองได้ เดินเองได้ อาซิ้มจึงเขียนหนังสือ พร้อมแนบรูปถ่าย ประวัติทางการแพทย์ มาให้หลวงพ่อนิพนธ์ ด้วยหวังว่านี่คงเป็นสิ่งที่หลวงพ่อนิพนธ์อยากเห็น

ในขณะที่อาซิ้มเป็นโรคพุ่มพวง ในวัย ๗๐ กว่า สามารถช่วยตนกลับมาปกติ หน้าใสปิ๊ง หากแต่สาววัยสามสิบ เป็นโรคพุ่มพวงอย่างเดียว หลวงพ่อนิพนธ์บอกกับแม่ของเธอว่า ต้องทำใจน่ะ เพราะมันเป็นพรหมลิขิตมาดับชีวิต เธอก็จากไปด้วยวัยสามสิบ สิ่งที่สมุนไพรทำได้ ก็คือ ให้เธอจากไปโดยไม่ทรมาน ...

บทสรุปหลวงพ่อนิพนธ์จึงบอกว่า การมาทานสมุนไพร มีจุดมุ่งหมาย ๒ ประการ หากยังไม่ถึงพรหมลิขิต สู้กันจนถึงฎีกา ชนะแน่ หากแต่ถึงหรหมลิขิตแล้วไซร้ ยังไงเสียก็ต้องตาย หากแต่การต่อสู้ ก็เรียกว่าไปแบบสบาย สัปดาห์นี้ก็มีคนมารายงานการเสียชีวิต ของสมาชิกมะเร็งสองท่าน แก่หลวงพ่อนิพนธ์ คนแรกสามีเป็นมะเร็งตับขั้นสุดท้าย มาทานสมุนไพรได้ ๖ เดือน เริ่มทานตั้งแต่อยู่ห้อง ไอซียู จนออกมา แล้วก็ช่วยตัวเองได้ วันสุดท้าย สามีและภรรยา สวดมนต์ตอนเช้าเหมือนอยู่ที่มูลนิธิ ภรรยาก็บอกสามีให้นอนพัก ตัวเองไปทำกับข้าว สามีก็กลับเข้าไปนอน แล้วก็เสียชีวิตไป ... ภรรยาจึงโทรมาเรียนหลวงพ่อนิพนธ์ พร้อมกับคำสั่งเสียที่สามีบอกเสมอนั่นคือ ให้มาขอบคุณ อีกท่านหนึ่ง เป็นบิดา ก็เป็นมะเร็งตับเช่นกัน มาทานสมุนไพรได้ประมาณ ๔ เดือน หลังจากมีอาการปวดเมื่อเข้าสู่ระยะสุดท้าย ลูกโทรมารายงานว่า พ่อเข้าห้องน้ำเสร็จ ก็พาพ่อเข้านอน แล้วก็เสียชีวิตไป

เป้าหมายของคนเหล่านี้ นั่นคือ การที่ไม่ทรมาน หรือวิญญาณถูกบีบเค้นจนตาย ... สมุนไพรทำได้แค่นี้ แต่ก็เรียกว่าไม่ได้ตายด้วยโรคเช่นกัน

เราจึงมองตามคำสอนของหลวงพ่อนิพนธ์ที่กล่าวว่า ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว แค่ความคิดที่จะทำตนเป็นพระมาลัย ต่อสู้เพื่อฟื้นฟูตน มีมานะอดทน ก็เป็นผลให้สำเร็จได้ ... เมื่อคนรุ่นหลังได้มาเห็น ได้มาเรียนรู้ ก็จะมีมานะ และความเชื่อมั่น ขนาดอาซิ้ม สารพัดโรค ภูมิแพ้ มะเร็งเม็ดเลือด เบาหวาน ... ยังทำได้ โรคของเราท่านขนาดนี้หรือเปล่า หนทางสำเร็จจึงเป็นไปได้ ไม่ใช่โกหาพกลม

ขอบคุณพระมาลัยท่านนี้ ... มา ณ.ที่นี้

วันจันทร์ที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

เริ่มสังคายนา

ผ่านการสอน และให้ความรู้ในเรื่องการแสวงหาบุญ มานานพอสมควร หลายคนก็เรียนรู้ ซึมซับ และนำไปปฏิบัติ

หากแต่คำถามหรือภาพที่ปรากฎ ทำไมจึงยังช่วยตนไม่ได้

หลวงพ่อนิพนธ์มุ่งเป้าไปที่จิตอาสา ที่เรียกได้ว่า ฟังรู้ แล้วพยายามที่จะทำตนตามแนวทางแสวงหาบุญของพระภูมี

แต่อะไรเล่าทำให้จิตอาสาหลายคนเดินทางล่าช้า หรือไม่ประสพผลแม้นเวลาล่วงเลยมานาน

คำอรรถาธิบายก็คือ เรื่องการแสวงหาบุญนั้น จิตอาสาพอรู้ช่องทาง แต่ที่ไม่รู้ นั่นคือ อะไรเล่าเป็นสิ่งที่ทำลายบุญที่สร้างอันนั้นไปเสียจนหมด หรือ เหลือไม่พอมาเลี้ยงตน

ก่อนจะเปิดศึกใหญ่ คือ มะเร็ง จึงต้องมีการสังคายนาจิตอาสา เพื่อยกระดับ เพราะคนเหล่านี้ อาสามาทำตนเป็นพระมาลัยโปรดสัตว์ หากแต่จะโปรดผู้อื่นได้อย่างไร ในเมื่อโปรดตนยังไม่ได้เลย

ช่วงนี้จึงถึอว่าเป็นโอกาสอันดี ที่หลวงพ่อนิพนธ์ได้ให้เจ้าหน้าที่ ทำบัญชีจิตอาสา เพื่อรายงานว่าแต่ละคนมีปัญหาอะไร มากน้อยเพียงใด แล้วจัดสมุนไพรให้เป็นรายบุคคล

แต่ที่สำคัญกว่า นั่นคือ ให้การอบรมชี้แนะว่า พฤติกรรมเช่นไร ที่ทำลายบุญที่สร้างอันนั้นไป นี่เรียกว่ารายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ที่เหล่าจิตอาสามองข้าม อันเป็นเรื่องน่าเสียดายวันเวลาที่เสียไป เพราะผลแห่งการทำมันไม่เกิด หรือเกิดก็ไม่เพียงพอนั่นเอง

ภาพใหญ่ใจความ ที่หลวงพ่อนิพนธ์ชี้ให้จิตอาสาพิจารณา นั่นคือ หลักของพระภูมี เรียกว่า มีสัญญลักษณ์คือความสงบ ดังนั้น แม้นจักทำกิจกรรมต่างๆ ก็เลยซึ่งสิ่งนี้ไม่ได้

ห้องสวดมนต์ เงียบสงัดฉันใด ห้องสมุนไพร หรือ ห้องกิจกรรมใดๆ ก็ควรเป็นเฉกเช่นเดียวกัน

ทำให้เรานึกย้อนไปเมื่อครั้งหลวงพ่อนิพนธ์ยังมีพระ คำสอนหนึ่งที่เรามักได้ยินบ่อยๆ ในการสอนพระนั่นคือ ในขณะที่ท่านทั้งหลาย กำลังนั่งทำยา ไม่ว่าตำยามะพร้าว หรืออื่นใด ในเมื่อกายพร้อม ใจพร้อม ก็ควรมีวาจาพร้อม นั่นคือ ระหว่างตำยาไป ก็สวดมนต์ไป ผลที่ได้ในการทำนั้น ก็จัดสมบูรณ์ด้วยองค์ ๓

จึงถือว่า ช่วงนี้เป็นช่วงที่ดีของเหล่าจิตอาสา ที่จะได้เรียนรู้รายละเอียด ในเรื่องบุญ ไม่ว่า การได้มาซึ่งบุญ รวมถึง การใดที่จะมาทำลายบุญที่ทำนั้นให้หมดลง

บุญของพระพุทธเจ้า ไม่ใช่สักแต่ว่าอ้าง ทำแล้วเป็นบุญ เรื่องอื่นไม่สน กูทำแล้ว กูต้องได้ แบบนั้นเรียกว่า บุญนึกเอาเอง มันจึงเป็นลม ช่วยตนของตนไม่ได้

หลักของพระภูมี จึงเป็นหลักที่มีรายละเอียด ก้าวล้ำเกินกว่าวิทยาการใดๆ ของมนุษย์ เพราะนอกจากสิ่งที่มองเห็น ยังล้วงลึกไปถึงสิ่งที่มองไม่เห็นอีก คือ กรรม

คำเตือนสติอย่างหนึ่ง ที่เราเห็นว่าเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง นั่นคือ อย่าประมาทกรรม อย่าประเมินกรรมต่ำ เพราะคู่ต่อสู้นี้ ไม่มีใครหรือวิทยาการใดในโลก ที่สามารถเอาชนะได้ เรียกว่ารู้เท่าทันความคิดมนุษย์หมด เพราะเป็นผู้สร้าง จึงต้องอาศัย ความคิดของพระพุทธเจ้า ที่เรียกว่า มนุษย์เหนือโลก เอามานำ จึงจักชนะได้

หากแต่ กว่าจะชนะได้ ก็เรียกว่าหืดจับ ต้องอาศัยน้ำอดน้ำทน มากมาย ผู้ใดหวังว่า สมุนไพรดี อย่างอื่นไม่ต้อง ... แค่เริ่มก็แพ้แล้วตั้งแต่ในมุ้ง อย่างดีก็แค่ยืดวันแพ้ไปก็เท่านั้นเอง

หลวงพ่อนิพนธ์ จึงมักกล่าวว่า คนไม่รู้ ทำไม่เป็น ทานมากสักฉันใด ก็แพ้อยู่ดี คนรู้ แล้วทำเป็น ไม่ต้องทานมากหรอก แถมยังจบเร็วอีกต่างหาก ... เมื่อโอกาสมาแล้ว ก็ขอให้จิตอาสา คว้าไว้ เพื่อการทำตนเป็นพระมาลัยจักได้สมบูรณ์ เริ่มต้นที่โปรดตนเองนี่แหละ

วันจันทร์ที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2557

เทียบปอนด์ต่อปอนด์

หากจะว่าไป แนวทางของโลก ที่ว่าดีที่สุดได้รับการยอมรับที่สุด ก็น่าจะเป็นวงการแพทย์ ที่จัดได้ว่ามีเครื่องมืออันทันสมัย น่าเชื่อถือ ยกเว้นเมื่อเอาไม่อยู่ หมอผี เข้าทรงองค์เจ้า เกจิคณาจารย์ ก็อาจถูกสอดแทรกเข้ามาเป็นตัวเลือก เอาเป็นว่า ให้วิชาการของวงการแพทย์เป็นตัวแทนก็แล้วกัน

ในทางธรรม ต้นสายธาร คือ องค์โลกุตระธรรม มีพระพุทธเจ้าเป็นตัวแทน บัญญัติธรรมหมวดสมุนไพร มาเป็นทางเลือก ให้มนุษย์ได้พึ่งพา ยามประสพปัญหาของชีวิต โดยเฉพาะผู้ที่ยังไม่หวังถึงซึ่งนิพพาน อย่างน้อยก็ได้สัมผัส ความไม่มีโรค

ตัวแทนจากสองฝากฝั่ง คือ ทางโลก กับ ทางธรรม จึงถูกหลวงพ่อนิพนธ์หยิบยกมาเทียบ เพื่อให้เห็นได้อย่างเด่นชัด เพราะทั้งสองล้วนแต่เสนอตัวมาให้เป็นที่พึ่ง ยามที่ประสพปัญหาของชีวิต

เริ่มจากรากฐานที่มาขององค์ความรู้ ... ด้านของโลกก่อน นั่นคือการแพทย์ อาจจะมีความคิดเริ่มต้นจากความเมตตา อยากช่วยเพื่อนมนุษย์ แต่เมื่อหมอ กับ นักธุรกิจ มาเป็นคนคนเดียวกัน ความโลภบังเกิด จากความเมตตา ก็จักกลายเป็น ช่องทางของการสร้างความร่ำรวย จากชีวิตมนุษย์แทน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด นั่นคือ การที่พ่อค้านักธุรกิจยาเวชภัณฑ์ ได้ลงขันจ้างนักวิชาการ เพื่อให้บิดเบือนงานวิจัย และแก้มาตรฐานระดับในการบ่งชี้วัดว่า ผิดปกติ ทั้งในระดับความดันมาตรฐาน จาก ๑๕๐ มาเป็น ๑๐๐ หรือ ระดับของไขมันในเลือด ให้มีเกณฑ์ที่ต่ำลง ผลก็คือ เพียงข้ามคืน ปรากฎผู้ป่วยโรคความดัน และไขมันใสเส้นเลือด เพิ่มขึ้นทันที หลายร้อยล้านคน นั่นคือจุดเริ่มของธุรกิจยา ที่มีมูลค่าอันมหาศาล

ในขณะที่องค์ความรู้สมุนไพรของพระภูมี ที่แม่ชีเมี้ยนนำมา ทรงตรัสว่า ผู้ที่จะรู้สูตรอันนี้ได้ ต้องมีญาน มีคุณธรรม มีเมตตา สูง และรู้ใจพระพุทธเจ้า นั่นคือ รู้เพื่อที่จะมาทำให้

ผลขององค์ความรู้ ในทางโลก ก็จะได้ยาที่มีมูลค่า อาจจะเป็นหลักแสนหรือหลักล้านบาท เช่น คีโม แต่ทั้งหมดล้วนแล้วด้อยคุณค่า เพราะผลที่ได้ ดีที่สุด คือ การระงับอาการ ไม่สามารถรักษาโรคได้ อันจักเห็นได้จากการที่เมื่อเริ่มทานแล้ว หยุดไม่ได้ มีแต่ต้องทานปริมาณเพิ่มขึ้น จนท้ายที่สุด ก็หยุดอาการไม่อยู่นั่นเอง

ส่วนองค์ความรู้ในทางธรรม เมื่อนำมาทำเป็นสมุนไพร ก็หามีราคาไม่ แต่คุณค่ามหาศาล เพราะผลที่ได้คือชีวิตมนุษย์ ที่หายโรค ซึ่งราคาของชีวิตมนุษย์นั้น สุดประมาณ

ลักษณะของยาทางโลก เรียกว่าเป็น ยาตาย หมายความว่า เมื่อจะใช้ จึงไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตอง ไม่ต้องทำอะไร ถึงเวลาก็หยิบมาทาน จะเก็บไว้ตรงไหนก็ได้ วางสูงวางต่ำไม่เป็นปํญหา ผลแห่งการทานไม่เปลี่ยนแปลง อุปมาเหมือนมัมมี่มีแต่ซากไม่มีวิญญาณ หากแต่สมุนไพรของพระภูมี หลวงพ่อนิพนธ์กล่าวว่า เป็นสมุนไพรมีวิญญาณ รับรู้คนทำและคนทาน ดังนั้น พฤติกรรมของคนทำและคนทาน จึงมีความสำคัญ หมายความว่า แม้นจะทานเหมือนกัน มาจากหม้อเดียวกัน สูตรเดียวกัน แต่ผลที่ได้จากการทำ และ การทาน ไม่เหมือนกัน เรียกว่า ต่างกรรมต่างวาระ เอาใครเป็นเกณฑ์ไม่ได้เลย พูดให้ง่าย ก็คือ ไม่ใช่ทานแล้วหายทุกคน แต่ทุกคนที่ทำได้ มีพฤติกรรมในเกณฑ์ที่ฟ้าดินกำหนด รับรอง หายทุกคน

หลวงพ่อนิพนธ์ จึงขยายความให้ฟังเสมอว่า ตำรานี้เกิดที่ถ้ำกระบอก แตกกระจายออกไปตามพระที่แยกตัวออกมา กลายเป็นตำรา ๗ เล่ม ในแต่ละสำนักสงฆ์ที่แยกตัวออกมา แต่เมื่อผู้ทำไม่มีคุณสมบัติ ผลคือ สมุนไพรของทั้ง ๗ สำนัก รวมถึงต้นตำรับ คือ ถ้ำกระบอก ก็หามีผลต่อผู้ทานไม่ ซ้ำร้าย ผู้ทำแต่ละราย ก็ล้วนแต่เป็นโรคตายทั้งหมดทั้งสิ้น จนปัจจุบัน พระในถ้ำกระบอกเอง ที่ในตู้มีตำราที่จดไว้มากมาย ถึงยามปวดท้อง ยังต้องวิ่งไปพึ่งโรงพยาบาลพระบาทเลย

คำของแม่ชีเมี้ยนที่เตือนสติหลวงพ่อนิพนธ์ เมื่อครั้งมอบตำรา นั่นคือ ตำรานี้ "ยิ่งให้ยิ่งเจริญ ยิ่งขายยิ่งฉิบหาย" ให้ดูตัวอย่างพี่ชายเอ็งไว้

ยามจะทาน ทางโลกไม่ว่าวิธีไหน บอกเป็นแสียงเดียวว่า ต้องพักผ่อนเยอะๆ หากพรหมลิขิตยังดีอยู่ ก็พอได้ หากแต่พรหมลิขิตเกิดอุบัติเหตุหักกลาง ยิ่งนอนก็ยิ่งทรุด ครั้นมาเจอสมุนไพรพระภูมี หลวงพ่อนิพนธ์กลับสอนว่า ให้ฟังคำตรัสของพระพุทธเจ้า ให้สุขแก่ท่าน สุขนั้นถึงตัว ขยายความให้ฟังว่า นั่นคือเคล็ดที่ควรใช้อธิษฐานตั้งจิต ใช้แรงต่อแรง คือหาความหมายให้ได้ว่า แรงที่จะได้มา ควรจะใช้ในทางใด

หนึ่งในพระมาลัยที่เขียนมาเล่าให้หลวงพ่อนิพนธ์ คือ หญิงวัยชราท่านหนึ่งเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย หมอพิพากษา รอวันเวลา ตอนมาก็นั่งรถเข็นมา โดยมีลูกสาวเป็นพี่เลี้ยง ครั้นเมื่อเธอได้ฟังธรรมบทนี้จากหลวงพ่อนิพนธ์ แม้นว่าเจ้าหน้าที่ดูสภาพเธอแล้ว อนุญาติให้ลูกสาวมารับสมุนไพรแทนได้ แต่ตัวเธอปฏิเสธ บอกลูกสาวให้พาเธอมาทุกครั้ง ยิ่งไปกว่านั้น ให้เข็นเธอไปยังที่ล้างจาน เธอเล่าว่า เธอจำได้แม่นว่า วันแรกที่เธอไปช่วยล้างจาน หลังจากทานสมุนไพรมาได้หนึ่งอาทิตย์ เธอล้างจานทั้งวันได้ ๗ ใบ อาการที่เกิดก็คือเหนื่อยสุดประมาณ แต่เธอก็ยังไปล้างจานทุกครั้งที่มา ผ่านเดือน ผ่านปี วี่แววการตายของเธอ ยิ่งวันยิ่งจางหายไป จนปัจจุบัน เธอรับหน้าที่ล้างจานอย่างเต็มตัว และสามารถล้างจานให้มูลนิธิได้ในตอนนี้ถึงวันละเกือบสองพันใบ

หลวงพ่อนิพนธ์จึงชี้ให้เห็นว่า คุณสมบัติของผู้หาย ที่พระมาลัยแต่ละคนเขียนเล่ามา ล้วนมีความคล้ายคลึงกันสิ่งหนึ่งที่พวกเขาเหล่านั้นมี นั่นคือ ความที่พวกเขากลายเป็นคนสองโลก ทำตัวเหมือนมีพันธะผูกพันธ์ มีวันเวลาที่จะมาให้สุขแก่ผู้อื่น นั่นคือ เมื่อได้แรงและชีวิตกลับคืนมา หนึ่งวันในสัปดาห์ คนเหล่านี้ จะมาเสียสละ ช่วยทำงานเป็นจิตอาสาในมูลนิธิ โดยไม่มีค่าตอบแทนเป็นเงิน แต่สิ่งที่พวกเขาได้ นั่นคือ บุญ ที่ไว้เลี้ยงตน ให้มีพลังทำงานในอีกหกวัน สำหรับภาระของชีวิตที่ต้องรับผิดชอบ ว่า ครอบครัว หรือ อื่นใด

ท่วงทำนองในการเดิน พิจารณาแนวทางโลก ช่างน่าอิจฉายิ่งนัก เพราะเหมือนโรยกลีบกุหลาย สวยงาม น่าเดินยิ่ง ปวดรึ กินปุ๊บหายปั๊บ ทันใจดีแท้ ไอ้โน่นเสีย ก็ตัดทิ้ง สบายและ ดูราวปาฏิหารย์ที่ช่างน่าพิสมัย หันกลับมาดูแนวทางสมุนไพร ที่พระพุทธเจ้าทรงเตือนสติ ไว้แต่วันแรกว่า หนทางนี้นั้น ควรท่องเป็นคาถาคือ "ทุกข์วันนี้ สุขวันหน้า" ต้องใช้ขันติอดทน อันมหาศาล เพราะต้องเปลี่ยนพฤติกรรม ฝืนนิสัยเดิมของตน

ในขณะที่ทางโลกนอนสบายๆ แต่ทางธรรม ไหนจะทรมานกับโรคที่เป็น ยังต้องมานั่งตัวแข็ง ขาแข็งสวดมนต์ นั่งฟังอีก เมื่อยแล้วเมื่อยอีก หากแต่การทำเช่นนี้ หลวงพ่อนิพนธ์ก็อรรถาธิบายให้ฟังว่า พระพุทธเจ้าตรัสกับพระอานนท์ว่า เมื่ออานนท์ทุกข์กับวินัยธรรมของพระองค์แล้ว ก็จักได้ไม่ต้องไปทุกข์กับกรรมที่ทำมา เพราะได้ใช้ทุกข์อันนั้นไปแล้วนั่นเอง พูดง่ายๆ ก็ปวดเมื่อย ทรมานกับการนั่งฟัง และสวดมนต์แล้ว ตามวินัยบัญญัติของพระภูมี เราท่านจะได้ไม่ต้องทุกข์กับโรคอีกนั่นเอง

จุดตายที่หลวงพ่อนิพนธ์ชี้แนะว่า ทำไมทางโลก จึงไม่มีทางประสพความสำเร็จในการรักษาโรค เพราะคนเหล่านั้นไม่รู้เรื่องกรรมนั่นเอง ที่ที่เป็นบ่อเกิดแห่งโรคทั้งหมดทั้งปวง เมื่อไม่รู้เหตุ ย่อมเหมือนช่างมั่ว ไม่รู้ว่าเสียตรงไหน ผลก็คือ หลักของทางโลก จึงเรียกหลักเพิ่ม ยิ่งทำยิ่งเพิ่ม จากหนึ่งโรคเป็นสอง สาม สี่ .. แล้วก็ตายไป แต่หลักของพระภูมี เรียกหลักลด เมื่อทำถูก จากหลายโรค ก็ค่อยๆ ลดลง จนในที่สุด ก็กลับเป็นปกติ

วิธีการของทางโลก ใช้แนวทางการหนีปัญหา ท้ายที่สุดแก้ไม่ได้ ก็ตัดปัญหาที่แก้ไม่ได้ทิ้ง อุปมาภาพให้เห็นชัดๆ ก็อาทิคนเป็นเบาหวาน จากให้ลดการทานอาหารหวาน เป็นลดน้ำตาล เป็นลดข้าว เป็นวุ้นเส้น แต่ก็หยุดไม่อยู่ หากขาเน่า รักษาแผลติดเชื้อไว้ไม่ได้ ก็ตัดทิ้ง นั่นเอง หากแต่วิธีตามพุทธบัญญัติ ใช้ขันติอดทน สู้ปัญหา จึงเริ่มด้วยการกลับมาทานทีละน้อย ค่อยๆเพิ่มขึ้น ให้อาการของเบาหวานเกิด แล้วร่างกายสร้างภูมิมาต่อสู้ จนชนะ ในที่สุดก็จักกลับมาทานหวานได้ตามปกติ เรียกว่าหายโรคนั่นเอง

รายละเอียดที่หลวงพ่อนิพนธ์สอนมีมากมาย แต่เราท่านใจร้อน อยากหายในสามวันเจ็ดวัน ไม่เอาความจริง เพราะไม่ยอมให้อาการใดๆเกิดกับตน เรียกว่าจะหายโดยไม่ต้องรับกรรมที่ตนทำมาอะไรเลยนั่นเอง ซึ่งอยากแค่ไหนก็เป็นไปไม่ได้ ต้องค่อยๆเรียนรู้ และสู้ไป ถึงกระนั้นก็ตาม คนทำได้ ผลตอบแทนที่ได้ก็มหาศาล นั่นคือ การกอบกู้ชีวิตตน ให้มีอิสระอีกครั้ง กลับมามีความสุข อยากทานอะไรก็ได้ทาน

ยิ่งได้ฟังแถลงการณ์ของแพทย์ไทยเมื่อไม่กี่วันยิ่งฮา เพราะนั่นคือเรื่องโกหกพกลม หลวงพ่อนิพนธ์กล่าวว่า แม่ชีเมี้ยนสอนเมื่อครั้งถ้ำกระบอก ว่าสิ่งที่วงการแพทย์อยากได้มาก นั่นคือ วัคซีน เพื่อแก้โรคต่างๆ หากแต่การจะได้มาซึ่งวัคซีน ที่มีผล มาได้ทางเดียว นั่นคือ จากคนที่หายโรคนั้นๆ แต่ก็มีวงเล็บ มิใช่การหายด้วยยาเคมี ซึ่งอาจเป็นไปได้ที่ว่า มียาเคมีที่ทำให้คนนั้นรอดจากโรค แต่ด้วยฤทธิ์ของยาเคมีไปทำลายโรค หากจะได้มาซึ่งวัคซีน ต้องให้คนเป็นโรคนั้นๆ ทานสมุนไพร แล้วรอให้ร่างกายสร้างแอนติบอดี้ หรือสารต้านเชื้อโรคนั้นๆ ขึ้นมาต่อสู้ จนชนะโรคนั้น ผลที่ได้คือการหายโรค แต่ที่สำคัญกว่าคือ ในร่างกายของคนคนนั้น จะมีสารนี้หมุนเวียนเป็นเกราะป้องกัน เมื่อดูดเลือดคนที่หายโรคนี้ แล้วก็จะสามารถนำไปสร้างเป็นวัคซีนที่มีผลได้

คำกล่าวนี้จึงทำให้เราย้อนไปถึงคำพูดของเจ้าหน้าที่สหประชาชาติที่เคยมาขอยาตากับหลวงพ่อนิพนธ์ แล้วกระเซ้าหลวงพ่อนิพนธ์ว่า ให้รักษาพวกที่หายจากโรคเอดส์ให้ดี เพราะนี่คือขุมทรัพย์อันมหาศาล เลือดของพวกเขาแต่ละคนมีค่ามาก เพราะนั่นคือ แหล่งของวัคซีนเอดส์นั่นเอง

และหากย้อนไปเมื่อครั้งแอฟริกา อ้างว่าได้ให้คนไข้เอดส์ทานสมุนไพรจนหาย นักวิชาการแพทย์อเมริกัน รีบจับเครื่องไปเพื่อพิสูจน์ โดยในการพิสูจน์ครั้งนั้น แม้นจะมีเอกสารให้ดูมากมาย แต่หาได้รับความสนใจอันใด เพราะทีมนักวิชาการต้องการเฉพาะผลเลือดเพื่อตรวจพิสูจน์ และความจริงก็ปรากฎว่า เป็นแค่เรื่องหลอกลวง เพราะไม่พบสารแอนตีบอดี้ หรือ ภูมิที่ต่อต้านเชื้อเอดส์ ใดๆเลยนั่นเอง

ความจริงข้อนี้ ทำให้เราได้รู้ว่า ทำไมจึงเกิดคำกล่าวว่า หนีเสือ ปะจรเข้ นั่นก็เพราะคนหลายคนที่มาทานสมุนไพร อาจจะยอมเปลี่ยนพฤติกรรมชั่วคราว เพื่อให้ตนหายจากโรค ซึ่งก็สมใจ แต่เมื่อหายแล้ว ก็กลับไปมีพฤติกรรมเดิมอีก กรรมเขาจะบันดาลโรคเดิมให้ก็ไม่ได้ เพราะร่างกายมีภูมิคุ้มกันโรคเดิมแล้ว ซึ่งหลวงพ่อนิพนธ์บอกว่า เมื่อหายแล้ว มีภูมิแล้ว นั่นหมายความว่าคนผุ้นั้น จะไม่กลับมาเป็นโรคนี้อีกตลอดชีวิต แต่หลวงพ่อนิพนธ์สอนเสมอว่า กรรมมันแปรได้ เมื่อเอามะเร็งไม่ได้ ก็ให้เป็นอย่างอื่นได้ เพราะตายเหมือนกัน นั่นคือ หนีเสือมะเร็งได้ ไปตายด้วยจรเข้ไต นั่นเอง

บทสุดท้ายของความต่าง แนวทางโลก ไม่ต้องเปลี่ยนนิสัยอันใดเลย ภาพดูดี อุปมาเหมือนดอกบัวสวยงาม ให้หยิบชม แต่เมื่อเอื้อมเข้าไป กลายเป็นกงจักร ตัดนิ้ว ตัดมือ ตัดอวัยวะขาดวิ่น และอาจถึงกับตัดชีวิต แต่คนนิยมชมชอบ เพราะกรรมมันส่งเสริม แนวทางของพระภูมี ดูแล้วลำบาก ไม่อยากเลือก ผู้ที่เลือก จึงต้องเอาเหตุและผลอันมหาศาลของพระภูมี มาเป็นสติ ให้เดิน ดูแล้วเหมือนกงจักร หากแต่เมื่อเอื้อมมือคว้า กลับกลายเป็นดอกบัว ที่ส่งกลินหอม ให้สุขอันมหาศาล

สติที่แม่ชีเมี้ยนทรงเตือนหลวงพ่อนิพนธ์ด้วยรู้ใจ จึงยกพระโคดมให้ฟังว่า แม้นธรรมของพระองค์จักดีสักฉันใด คนอินเดียมีถึงร้อยล้านคน แต่สี่สิบปีที่พระโคดมทรงโปรด ก็ได้สาวกแค่เพียง เกือบแสนคน เท่านั้น การที่นำธรรมหมวดสมุนไพรมาทำ ก็คงเป็นเช่นนั้น แต่ผลแห่งการทำ ผู้ที่หัวเราะทีหลัง ก็คือผู้ทำได้นั่นเอง ซ้ำยังดังกว่า เป็นตำนานประวัติศาสตร์เล่าขานให้คนรุ่นหลังได้ศึกษา

บทสรุปของคำสอนทุกครั้ง หลวงพ่อนิพนธ์จึงกล่าวว่า พระภูมีทรงบัญญัติบุญของท่าน ไม่ใช่ที่วัด ที่โบสถ์ หรือเฉพาะกับพระ หากแต่บุญเกิดแต่การให้สุขแก่มนุษย์และสัตว์ ทำที่ใดในโลกก็ได้ นับถือศาสนาอะไรก็ได้ ไม่จำกัด ... การจักหายโรค จะพึ่งลำพังสมุไพรไม่ได้ เรียนรู้วิธีหาบุญ แล้วทำให้ถูก เพราะการหายที่สมบูรณ์ ต้องทำให้กรรมอันเป็นต้นเหตุหายไปด้วย ชีวิตจึงจักปลอดภัย ... เมื่อมีสตินี้แล้ว ทำตนหายแล้ว ไปอยู่ทีใด ก็สามารถทำตามคำสอนของพระภูมี มีบุญเลี้ยงตน อยู่ได้เป็นปกติสุข ... ที่สำคัญ ได้ชื่อว่าเป็นคนดี เพราะมีธรรม และประพฤติธรรมได้นั่นเอง

วันศุกร์ที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2557

รอย


ความที่มาทีหลัง ทำให้การเดินตามนั้นสบายขึ้น เพราะเส้นทางมีคนทำรอยให้เดินนั่นเอง อุปมาเหมือนการเข้าสอบแต่รู้ข้อสอบก่อนนั่นเอง

สิ่งที่เราท่านได้ยินได้ฟัง จากประวัติของพระมาลัยแต่ละคน ที่หลวงพ่อนิพนธ์มาอ่านให้ฟัง ทำให้เห็นแนวข้อสอบ ที่คนจะเดินตาม ต้องเรียนรู้ และเตรียมตัว เตรียมใจ เพื่อรับมือ เมื่อถึงเวลา จะได้สามารถรักษากรรมฐาน ความสงบของตนไว้ได้

รอยแรก ที่มักถูกกล่าวถึง นั่นคือ การเลิกยาเคมี ทุกชนิด หยุดให้ได้เร็วที่สุด เพราะนั่นคือ การหยุดทำบาปกับตนเอง

รอยที่สอง คือ การทานสมุนไพร ที่จะต้องมีการปรับเปลี่ยนไปตามอาการ การได้เรียนรู้ว่า อาการใดจะเกิด และเมื่อเกิดแล้ว ไปเรียนหลวงพ่อนิพนธ์ เพื่อรับสมุนไพรมาแก้ไขอาการดังกล่าว ที่สำคัญคือ การเรียนรู้ว่า การทานสมุนไพร จะต้องมีอาการของโรค ที่เรียกกันว่า ลงแดง เกิด จะได้เตรียมใจ และมีขันติอดทน ยิ่งต้องรู้ว่า วันใดที่เกิด นั่นคือ กำลังผ่านนรก อันหมายถึงประตูสวรรค์ เปิดรอให้เดินเข้าไปเช่นกัน

รอยที่สาม คือ รอยบุญ ที่ต้องเรียนรู้ว่า จักสร้างโดยวิธีใด ที่สำคัญ บุญที่ได้จะเสียไปโดยวิธีใดเช่นกัน การเรียนรู้การสร้างและการใช้ที่ถูก หลวงพ่อนิพนธ์กล่าวว่า เปรียบเสมือน เห็นเป้าหมาย เมื่อมีบุญ คือมีลูกกระสุน มีสมุนไพร อุปมาเหมือนมีปืน การยิงย่อมถูกเป้า และหวังผลได้นั่นเอง

จุดสำคัญที่พระมาลัยแต่ละคนชี้ให้เห็น บุญซื้อไม่ได้ อยากได้ต้องทำเอง หลวงพ่อนิพนธ์ อรรถาธิบายเพิ่มเติม รอยที่พระโคดมทำไว้ แม้นเป็นกษัตริย์สมบัติมากมาย แต่เอาไปหาบุญไม่ได้เลย ต้องมาตัดนิสัย จึงเป็นบุญ และ หาบุญกับมนุษย์และสัตว์ จึงทิ้งวัง ... แล้วตัดนิสัย มาหาบุญด้วยการสอนสงฆ์สาวก จึงได้บุญไปนิพพาน แม่ชีเมี้ยนเคยสรุปให้ฟังว่า หากจะหาบุญ "อย่าเลยน่ะมนุษย์และสัตว์"

ด้วยเหตุนี้ จึงเกิดจิตอาสา อันดูผิวเผินเหมือนมาทำให้ แท้จริงแล้วทำเพื่อช่วยตนนั่นเอง เพราะสุขที่ทำให้ผู้อื่น จักย้อนคืนมาหาตน ... หลวงพ่อนิพนธ์จึงเน้นย้ำว่า หากจะหาสุข ด้วยการทำให้ตนไม่มีทาง ตามพุทธดำรัส ให้สุขแก่เขา สุขนั้นถึงตัว ...

รอยที่พระมาลัยทุกคน เขียนไว้เด่นชัด นั่นคือ การรักษาความสงบ ในยามที่อาการเกิด เสมือนรักษากรรมฐาน ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากยิ่ง แทบทุกตัวคนของพระมาลัย เมื่ออยู่ในสภาวะนั้นๆ มักยอมที่จะตายไปเสียดีกว่า หากแต่สติที่นำมาใช้รักษากรรมฐาน บางท่านก็นำมาจากความรักที่มีต่อ พ่อแม่ ที่ยังต้องเลี้ยงดู หรือแม้นกระทั่ง ลูกน้อย ที่ยังเล็กๆ ยังช่วยตนไม่ได้ ความผูกพันธ์อันนี้ ถูกผลักหรือนำมาใช้ในการเผชิญวิกฤต สร้างกรรมฐาน ขันติอดทน จนผ่านวิกฤตได้ อันหมายความว่า ในยามวิกฤต กำลังใจจากคนรอบข้าง ย่อมมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด นั่นเอง

รอยอีกประการที่สำคัญ นั่นคือ ความกตัญญู ที่มักจะเป็นความมุ่งมั่นที่มีของแต่ละคน ในการที่จะใช้ชีวิตที่ได้คืนมา เพื่อตอบแทนศาสนา ตามกำลังของตนที่ทำได้ หลวงพ่อนิพนธ์มักจะพูดให้ฟังเสมอว่า อธิษฐานไปเลยว่า หากได้ชีวิตคืนกลับมา ๑ วันในสัปดาห์ จะเอาแรงที่ได้มาทำงานรับใช้ศาสนา เราท่านจึงเห็นจิตอาสา ที่ฟื้นฟูตนจนสำเร็จ มาเดินกันไขว่ ช่วยงานกันเต็มไปหมด ... ตัวอย่างที่ถูกหยิบยกมาบ่อยๆ ก็อาทิ ป้าก้อย หลานคุณหญิงบุญเรือน ที่หายจากรูมะตอยด์ มาสอนคนไข้ให้ทำเบอเกอรี่ขาย ทุกวันนั่นเอง

ประวัติศาสตร์ หรือ รอยของพระมาลัย เหล่านี้ กำลังถูกรวบรวม มา ณ.วันนี้ ที่รวบรวมได้แล้วและมีความพร้อมในการให้คำปรึกษา เฉพาะโรคมะเร็ง ทำเป็นเล่มๆ เพื่อให้อ่าน และสอบถามได้ เล่มละ ๒๐ คน ตอนนี้ก็ได้เกือบ ๒๐ เล่มแล้ว

เมื่อได้เห็นรอยเหล่านี้แล้ว ก็นำไปเปรียบกับรอยที่ตนเองกำลังทำ ว่าอยู่ในแนวเดียวกันหรือไม่ รอยที่เราท่านกำลังทำ เชื่อว่าดี แต่ไม่รู้ว่าดีจริงไหม แต่รอยที่พระมาลัยทำมาแล้ว ผลที่ได้ ดีแน่ เพราะผลเกิดแล้ว เขารอดแล้ว ...

รอยต่างๆ ยังมีอีกให้เรียนรู้ แต่รอยที่สำคัญ ที่หลวงพ่อนิพนธ์ ชี้ว่าเป็นจุดตาย ส่งผลต่อความสำเร็จอย่างยิ่งยวด นั่นคือ ความเชื่อ ศรั่ทธา แล้วทำตาม มีหนึ่งไม่มีสอง

นั่นหมายความว่า พระมาลัยเหล่านี้ โดยเฉพาะคนที่หมอพิพากษาแล้ว ผ่านการทดลองแนวทางต่างๆมาแล้ว ไม่ว่า หมอสมัยใหม่ หมอผี เข้าทรง องค์เจ้า ฝังเข็ม หรือสิ่งใดที่ว่าช่วยได้ในโลก จนท้ายที่สุด มาเลือกทางนี้ รอยที่พระมาลัยเหล่านี้ทำให้เห็นนั่นคือ รวบรวมความเชื่อ ศรัทธา ที่แตกกระสานซ่านเซ็นเหล่านั้น วางสิ่งอื่นทั้งหมด แล้วมารวมไว้ที่แม่ชีเมี้ยน ที่พระพุทธเจ้า เพียงอย่างเดียว ไว้ก่อน ในยามนี้

หลวงพ่อนิพนธ์จึงเตือนเสมอว่า ลองทีละอย่าง จะได้รู้ว่าสิ่งไหนช่วยได้ หากนำหลายสิ่งมาปนเป ก็ไม่รู้ว่า แท้จริงแล้วสิ่งไหนที่ช่วยเราท่าน หากจะช่วยตน ให้วางสิ่งที่ตนถือทั้งหมดไว้ก่อน แล้วถือแม่ชีเมี้ยน พระพุทธเจ้า ไว้ก่อนในยามนี้ แต่ไม่จำเป็นต้องมานับถือศาสนาพุทธ เมื่อช่วยตนจนพ้นแล้ว จะไปถืออะไรไม่ว่ากัน แต่ยามนี้ไม่ได้ เพราะจะไม่รู้เลยว่าสิ่งใดที่ช่วยตน ... ยามขับขัน คว้าผิดคว้าถูก แล้วจะช่วยตนไม่ได้

เราจึงขอขอบคุณพระมาลัยทุกคน ที่เสียสละเวลา และอนุญาตให้เผยแพร่ สอบถามได้ ... อีกไม่นาน ภาพที่เราท่านจะเห็น ก็คือเมืองของมะเร็ง ที่ไม่ใช่มาเพื่อรอวันตาย แต่จะเป็นเมืองที่คนเป็นมะเร็ง แต่มีเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม ... ที่สำคัญ คนเหล่านี้จากคนที่ไร้ค่า เป็นขยะของสังคม เปลืองงบประมาณ ทำลายล้างสร้างหนี้สร้างสิน เป็นภาระให้แก่ญาติ กลับกลายเป็นคนดี เป็นกำลังของชาติ ... มีจิตใจดีงาม เกรงกลัวบาป และจักช่วยเหลือมนุษย์และสัตว์ เป็นอุปนิสัย

นี่แหละคุณค่าของศาสน์ มีไว้สร้างปูชนียบุคคล หาใช่ดังพราหมณ์มันเขียนมันแต่ง หลอกล่อให้สร้างปูชนียวัตถุไม่ เช่นที่เห็นกลาดเกลื่อนเมืองไทย แล้วอ้างว่าเป็นเมืองพุทธ ทั้งที่ต้นกำเนิดคือ อินเดีย ในพุทธประวัติ ก็เห็นชัดว่า ไม่มีเลย จักมีก็แต่ปูชนียบุคคล คือ สงฆ์สาวก เกือบแสนรูป นั่นเอง

วันศุกร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2557

ศาสน์สมุนไพร สำคัญไฉน


แม่ชีเมี้ยนทรงชี้ให้หลวงพ่อนิพนธ์เห็นว่า ศาสน์ของพระภูมีที่ทรงสอน มีสองกลุ่ม ให้คนสองประเภท ประเภทแรก คือ กลุ่มคนที่อยากสำเร็จ นั่นคือ ศาสน์แห่งนิพพาน ประเภทที่สอง คือ กลุ่มคนที่ยังอยากอยู่ในโลกต่อ นั่นคือ ศาสน์แห่งสมุนไพร เพื่อมุ่งหวังมนุษย์สมบัติ

ทรงชี้ให้เห็นความสำคัญของศาสน์สมุนไพร ก็ด้วยเหตุที่พระภูมีทรงตรัสรู้ความจริงของมนุษย์ ว่า มนุษย์เป็นไปตามกรรม นั่นคือ มีกรรมนำเกิด อันหมายความว่า เมื่อตายแล้วต้องไปเกิดนั่นเอง

ด้วยกรรมนำเกิดนี้เอง ก็แปลความหมายขยายความให้ฟังว่า การกระทำในอดีต ก็จะเป็นผลในปัจจุบัน แลการกระทำในปัจจุบัน ก็จะเป็นอนาคตที่รออยู่

พูดให้ฟังง่ายที่หลวงพ่อนิพนธ์มักสอนบ่อยๆ นั่นคือ ใครทำ ใครได้ ทำอย่างไร ได้อย่างนั้น ... ใครที่ว่า มนุษย์เลือกเกิดไม่ได้ นั่นแสดงว่าไม่รู้เรื่องศาสนา ... เพราะสิ่งที่เราท่านทำในวันนี้ นั่นแลคือสิ่งที่เราท่านเลือกเตรียมไว้ให้ตนเองในอนาคต

หลวงพ่อนิพนธ์จึงสรุปให้ฟังง่ายๆ แปลความว่า เมื่อเราเกิด ก็ด้วยอาศัย ธาตุทั้ง ๔ มาประกอบเป็นกาย ดังนั้น เมื่อครบกำหนดตามกรรมที่ทำมา ก็ต้องคืน ความรับผิดชอบต่อสภาพของ ธาตุทั้ง ๔ จึงเป็นผลที่จะไปบังเกิดในอนาคต

หากคืนดีดังเช่นที่ยืมมา นั่นก็หมายถึงวิญญาณเป็นวิญญาณที่ดี เมื่อไปเกิดใหม่ ยืมธาตุทั้ง ๔ มาประกอบสังขารอีกครั้ง ก็ได้สังขารที่ดี หากแต่เมื่อคืน กลับอยู่ในสภาพที่เละเทะ เมื่อเกิดใหม่สังขารที่ได้ ก็จะเป็นเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้เอง ศาสน์สมุนไพร จึงเป็นธรรมที่พระภูมี ทิ้งไว้ให้สาวก หรือที่เรียก พุทธศาสนิกชน ที่ยังไม่หวังนิพพาน ได้ปฏิบัติ เพื่อให้การคืนธาตุทั้ง ๔ สมบูรณ์ เหมือนตอนที่ยืมมาเมื่อแรกเกิด

ผลที่จะปรากฎเมื่อทำได้ นั่นเรียกว่า ได้ มนุษย์สมบัติ นั่นคือ เมื่อวิญญาณไปเกิดใหม่ ก็ได้สังขารที่ดี ไม่มีโรค

จุดสำคัญที่พระภูมีแสดงให้เห็น คือ สมบัติประการเดียวที่ติดวิญญาณได้ นั่นคื่อ โรค

จึงไม่แปลกเลยที่ทารกเกิดมา จึงมีบัญญัติที่เรียกว่า "กรรมพันธ์" ติดมา เป็นตั้งแต่เกิด จะหลบจะเลี่ยงไม่ได้เลย

ศาสน์สมุนไพร หลวงพ่อนิพนธ์จึงย้ำเสมอว่า ไม่ใช่เพียงแค่ผลในปัจจุบัน หากแต่ยังผลไปยังอนาคต ไม่ว่าชาตินี้ หรือ ชาติหน้า

ดังนั้น จุดประสงค์ในการมา จึงมิควรหยุดที่สมุนไพร รวมถึง ทำไมจึงไม่มียารักษาโรค ก็เพราะสิ่งที่กำลังสู้ หาใช่โรคเพียงอย่างเดียว นั่นเป็นปลายเหตุ ต้นเหตุใหญ่คือกรรม

แลสิ่งที่พิสูจน์แล้วว่าชนะกรรม ในโลกมีเพียงหนึ่งเดียว คือ ธรรมของพระภูมี เท่านั้น

การมาสถานที่นี้ จึงเสมือนมาหาใครสักคน ที่มีจิตใจงาม สอนให้รู้เรื่องกรรม แลชี้ช่องการปฏิบัติธรรม เพื่อช่วยตน เรียกว่า มาหามหามิตร แลควรจะสร้างความผูกพัน

เหมือนไปหาคนรัก ฉันใดก็ฉันนั้น ... เหมือนมีสายใยผูกพันกัน ต่างห่วงหาอาทรซึ่งกันและกัน ... ชีวิตจึงเหนียวแน่น

ประเภทที่จะมาเอาสมุนไพรเพียงอย่างเดียว เรื่องอื่นไม่สน ไม่เปลี่ยนอะไรเลย ซ้ำยังกระทำตน เกลียดตัวกินไข่ เห็นผิดอีกต่างหาก ... อย่ามาให้เสียเวลาเลย

เพราะอดีตตั้งแต่ครั้งถ้ำกระบอก ก็แสดงให้เห็นแล้วว่า สมุนไพรเขามีวิญญาณ รับรู้การกระทำ ของทั้งคนทำ และคนทาน ....

ที่สำคัญที่สุด หลวงพ่อนิพนธ์ให้พิจารณา นั่นคือ การหายโรค ก็ไม่ใช่จะปลอดภัยแก่ชีวิต เพราะกรรมยังอยู่ ไม่จำเป็นต้องด้วยโรค มันเปลี่ยนได้ ไม่ตายด้วยโรค ตายด้วยอุบัติเหตุ หรืออะไรก็ตาม มันก็ตายเหมือนกัน

ด้วยลำพังแต่สมุนไพร จึงเรียกได้ว่า ถึงอย่างไรก็ส่งไม่ถึงฝั่ง ไปไม่ตลอด ...

การมาจึงต้องเรียนรู้ แล้วทำเพื่อให้ถึง ลาภอันประเสริฐ ที่พระภูมีทิ้งไว้ให้ นั่นคือ ความไม่มีโรค หรือ มนุษย์สมบัติ จึงไม่ได้หยุดที่สมุนไพร แต่ต้องเน้นพฤติกรรม นิสัย ให้เดินในรอยของพระภูมี จนมีคุณสมบัติ ได้รับลาภอันประเสริฐนั้นแล

คนกลุ่มแรกที่จะเข้าคอร์ส หากทำได้ ก็จะเป็นพระมาลัย ทำตนเป็นประวัติศาสตร์ให้คนอ่าน แล้วทำตาม อันนี้เราชอบ แต่พวกที่มาเดินแนวเทวทัต ให้คนอ่านเหมือนกัน มีน้อยหน่อย หรือไม่มีเลยได้ก็ดี ...

แม้นจะดีสักเพียงใด แต่ก็ไม่ใช่สิ่งจำเป็น ด้วยมนุษย์ทุกคนมีกรรมเลี้ยงจนหมดพรหมลิขิตอยู่แล้ว .... สถานที่นี้ หรือ ศาสน์ของพระภูมี จึงมีประโยชน์เฉพาะกลุ่มคนเล็กๆ ที่อยากได้

ไปเถอะ ไม่ชอบ ไม่ต้องมา รับรองว่าอยู่ได้ ไม่ตาย จะต่างกันก็แค่ สภาพที่อยู่จนครบพรหมลิขิต มันต่างกัน ... เท่านั้นเอง คนที่เชื่อแล้วทำตาม ... พึ่งตนได้จนวันสุดท้าย เมื่อถึงหรหมลิขิต ก็เหมือนคนง่วงนอน หลับไป ... ไปสบาย เหมือนเดินชมบ้านโน้นที บ้านนี้ที แล้วก็เจอบ้านที่ถูกใจ ชวนไปอยู่ด้วย ก็ไปเกิดเป็นมนุษย์อีก ....หลวงพ่อนิพนธ์ยืนยันว่า เลือกได้ จะให้เป็นแบบไหน

สรุปง่ายๆ ไม่เชื่อคำสอนพระภูมี นั่นคือ ไม่เชื่อเรื่องกรรม จึงไม่ทำนั่นเอง คนประเภทนี้ ศาสน์สมุนไพร หาประโยชน์ไม่ได้หรอก ... ช้าเร็ว ก็เบื่อ ก็ไป

ขอย้ำคำตรัสของแม่ชีเมี้ยน ที่ทรงย้ำให้แก่พระบ่อยๆ เพื่อควบคุมตน ...ที่กล่าวว่า "ขันติสงฆ์ กรรมนะ กรรม จำไว้ให้ดี กรรมมันใช้ กรรมมันสั่งแล้วเป็นทุกข์" อันหมายความว่า สิ่งที่พระพุทธเจ้าทุกพระองค์กลัวมาที่สุด มีเพียงสิ่งเดียว นั่นคือ กรรม เพราะหากแม้นมีกรรมสักกะผีก ก็ต้องเกิดมารับกรรมนั่นเอง ... หลวงพ่อนิพนธ์จึงบอกให้เป็นสติเมื่อทุกข์มา ก็ให้ขันติ เพราะนั่นคือ กรรมของเรา และทำให้ให้ยินดี เพราะเมื่อใช้ก็ย่อมมีวันหมด ที่สำคัญ อย่าทำกรรมเพิ่มอีก

แม้นไม่ได้ธรรมหลุดพ้น แต่ได้ถึงมนุษย์สมบัติ ก็ไม่เสียชาติแล้ว เพราะนั่นคือ คุณสมบัติ ที่จะให้ถึงซึ่งนิพพานในอนาคต ในวันที่เบื่อโลก ไม่อยากอยู่ แล้วมีพระพุทธเจ้าอุบัติขึ้น...

วันอังคารที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557

พระมาลัยโปรดสัตว์


หลักของฟ้าดิน พระภูมีชี้ให้เห็นว่า ต้องช่วยตนของตนก่อน หรือ เมตตาตนเองก่อนเป็นเบื้องต้น

เมื่อตนของตน พ้นทุกข์ รู้วิธีการพ้นทุกข์ เมื่อได้ฟังคำสอนของพระภูมี เลื่อมใส เกิดศรัทธา แล้วนำมาปฏิบัติเพื่อช่วยตน แล้วไซร้ จึงจักไปช่วยผู้อื่น ชี้ทางให้เดินตาม

หลวงพ่อนิพนธ์ ชี้ให้พิจารณาว่า นี่จึงเป็นเหตุผลที่คนจำนวนมากมาย ที่ดูว่าเป็นคนดี มีเมตตา ช่วยคนโน้น ช่วยคนนี้ เมตตาต่อสรรพสัตว์ บริจาคทานอันมหาศาล หากแต่พฤติกรรมที่ทำไปนั้น ไม่มีผลที่จะย้อนกลับมาช่วยตนเลย ก็เพราะสิ่งเหล่านั้นถูกพฤติกรรม ทำลายตนเอง ลบทิ้งไปเสียสิ้น

ในขณะที่เมตตาผู้อื่น แต่ทานยาเคมี ทำลายตับ ไต ไส้ พุง ของตน จนพัง พฤติกรรมเช่นนี้เรียกว่า การฆ่าตนเอง ซึ่งพระภูมีชี้ให้เห็นว่า เป็นกรรมหนักอย่างยิ่ง

และเมื่อผลผิดนี้เกิด ยิ่งไปทำเรื่องห่างตัว เร่งทำความดีกับผู้อื่น ร้องให้คนสิ่งนั้น สิ่งนี้ช่วยตน ยิ่งหลงทางไปกันใหญ่ กว่าจะรู้ว่าสิ่งที่ทำไม่มีผล ก็วันตายนั้นแล

การมาสถานที่นี้ วิทยากร อ.อร่าม จึงมักแนะนำให้กลับมาที่ตนเองก่อน ไม่ทำบาปกับตัวเอง นั่นคือ ให้พยายามเลิกทานยาเคมีให้เร็วที่สุด เพื่อหยุดบาปอันนี้

คนที่ผ่านการช่วยตนจนสำเร็จ นั่นหมายถึงรู้หนทางที่ถูกต้องเพื่อกอบกู้ชีวิต หากแต่มีจิตเมตตา และอยากช่วยผู้อื่น นั่นจึงเรียกว่า กำลังเดินในเส้นทางรอยของพระมาลัยโปรดสัตว์

คนที่มีจิตเช่นนี้ จึงมักเก็บรายละเอียดในสิ่งที่ตนเองเป็น เรียนรู้พฤิตกรรมของตนในอดีต ว่าผิดอย่างไร แล้วที่ถูกควรจะเป็นเช่นไร เมื่อวันที่คนเหล่านี้สำเร็จ และมีโอกาส ก็จะกลายมาเป็นพระมาลัยโปรดสัตว์ นั่นคือ อุทิศตนเป็นวิทยากร ให้ความรู้แก่คนรุ่นหลังที่กำลังเดินตามมา

เราจึงไม่แปลกใจว่า คนที่มีจิตใจเช่นนี้ ทำไมจึงหายเร็ว เพราะความมุ่งมั่นหนึ่ง และจิตใจที่ดีเยี่ยงนี้หนึ่ง แลคนเหล่านี้ เมื่อช่วยตนจนลุล่วงแล้ว ก็มักจะนำข้อมูลตั้งแต่เริ่ม จนหาย มาให้หลวงพ่อนิพนธ์เสมอ

ตอนนี้ ฐานของอาคารกำลังจะเริ่ม เราจึงอยากเชิญชวนคนเหล่านี้ เตรียมตัว วันใดที่คอร์สมะเร็งเปิด สิ่งที่กอบกู้ได้ในวันเดียว นั่นคือ สภาวะจิต พระมาลัยก็จะได้ทำหน้าที่ สร้างสภาวะจิต ความเชื่อมั่น ให้กับคนที่มาเหล่านั้น

เราท่าน จะไม่ได้เพียงได้ยินตำนานของพระมาลัยโปรดสัตว์ แต่จะได้เห็นพระมาลัยตัวจริง มาโปรดสัตว์ แลได้เห็นผู้ทุกข์ผู้ยาก รวมทั้งญาติมิตร กลับมายิ้มแย้ม แจ่มใส มีชีวิตที่เป็นสุข เดินกันเกลือน

รอยที่พระภูมีทำให้ดูในการแสวงหาบุญ เริ่มจากการทิ้งสมบัติ ราชวัง หลวงพ่อนิพนธ์จึงชี้ให้เห็นว่า บุญจึงไม่ได้มาจากการทำด้วยสมบัติ หากแต่บุญเกิดจากการลดกิเลส นิสัย ต่างหาก ... ทุกคนมีกิเลสนิสัยด้วยกันทั้งนั้น ทุกคนจึงมีโอกาสสร้างบุญได้เท่าเทียมกัน ...

ที่ไหนจะยุยงส่งเสริมให้หาบุญด้วยการใช้สมบัติทำโน่น ทำนี่ แต่ที่นี่ไม่ใช่ ไม่ต้องหา ไม่มี มีแต่สอนให้เดินตามคำสอนพระภูมี ที่แม่ชีเมี้ยนนำมา อยากได้บุญ ไปหาคนทุกข์ แล้วให้สุขแก่เขา ... ข่มนิสัยตน เอานิสัยพระภูมีบางสิ่งบางอย่างมาใช้บังคับตน ...

หลวงพ่อนิพนธ์จึงชี้ให้เห็นว่า มะกรูด มะนาว มะพร้าว มีค่า เพราะนิสัยของเราท่าน ก็มักจะให้แต่ลูกหลาน ญาติ คนที่มีกรรมผูกพันกัน หากแต่การฝืนนิสัย นำมาให้ผู้อื่น เพื่อสร้างสุขให้แก่ผู้อื่นให้ผลทุกข์ จึงไม่คุ้นเคย แลทำได้ยาก ... หากแต่ผลจากการทำนี้แหละ พระภูมีทรงตรัสว่า เป็นแนวทางแห่งบุญ ... เพราะทำให้คุ่คล้องกรรม ไม่ได้อะไร หากแต่ทำให้คนอื่น ทำให้ดีที่สุด นี่แหละจึงเป็นบุญ

วันของเราท่าน ที่จะได้เห็นพระมาลัยที่กล่าวในพุทธกาลใกล้มาแล้ว

คนใกล้ชิดหลายคนสงสัย ถามหลวงพ่อนิพนธ์ว่า จะทำได้อย่างไร ในเมื่อไม่มีบุคคลากร หากจะเปิดคอร์สมะเร็ง ไต อัมพฤกษ์ เอดส์ .... คำตอบก็คือ พระมาลัยเหล่านี้นั่นเอง

จึงเป็นที่มาแห่งคำ เมตตาธรรม ค้ำจุนโลก อย่างไรเสีย โลกนี้ คนไทยนี้ ก็ต้องมีผู้ที่เป็นพระมาลัยมาช่วยในกิจกรรมนี้อย่างแน่นอน

ไม่ต้องจ้าง เพราะไม่มีเงินจ้าง .... ก็ทำได้ ..รอดูกันว่าจะจริงไหม

วันจันทร์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556

รอย

คนที่มาก่อน ย่อมต้องเป็นผู้สร้างรอยให้คนตามมาข้างหลัง ได้เรียนรู้

หลายคนที่ประสพผลสำเร็จ ก็อยากทำตนเป็นพระมาลัย อยากจะมาบอก มาเล่าให้คนที่เดินตามมาว่า รอยที่ทำเป็นเช่นไร เพื่อให้คนที่ตามมา ได้เดินบ้าง

สัปดาห์ที่แล้ว ก็มีแม่ชีสูงวัยท่านหนึ่ง อยากจะเป็นผู้ชี้รอยนี้ เหตุเนื่องจากตัวท่านเองเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ อยู่ในจุดที่ผ่าตัดไม่ได้ และลุกลามไปที่มดลูก จนเกิดอาการเน่า มีอาการถ่ายเป็นเลือด และมีชิ้นเนื้อหลุดออกมา หมอให้คำวินิจฉัยสุดท้าย ด้วยวาจาอมตะ และกำหนดระยะว่า คงอยู่ได้ประมาณ ๑ เดือน อย่างดีก็ไม่เกิน ๓ เดือน พร้อมกับทิ้งคนไข้

แม่ชีได้ข่าวมูลนิธิ ก็มาใช้ทางเลือกสายนี้ จนถึงวันนี้ ผ่านมาก็ ๓ ปีแล้ว จนล่าสุด ไปตรวจร่างกาย ก็พบว่าตนไม่มีเชื้อมะเร็ง อยากจะมาชี้รอยให้ดู เฉกเช่นเดียวกันจิตอาสาหญิงท่านหนึ่ง ที่อายุยังไม่เข้ากลางคน ก็ประสพโชคชะตาเช่นเดียวกับแม่ชี ใช้น้ำอดน้ำทน ในการกอบกู้ชีวิต หากแต่สิ่งที่เธอผ่าน และอยากให้คนที่เดินตามมารู้ ว่ากว่าจะได้มา นั่นคือ เธอต้องใช้ความอดทน ในการทนปวด ในช่วงระยะเวลาของการลงแดง อย่างมากมาย เพราะเธอปวดเจียนตาย ครั้งสุดท้ายของการปวดก่อนที่จะหาย ความปวดของเธอค่อยๆทวีขึ้น จนท้ายที่สุด เธอหมดสติไป

หลังจากการปวดครั้งนั้น เมื่อเธอฟื้นขึ้นมา เธอก็ไม่เคยปวดอีกเลย นับจากวันแรกจนวันนี้ ครบหนึ่งปีพอดี

รอยของผู้ประสพผล ย่อมสร้างกำลังใจ สำหรับผู้เดินตาม หากแต่รอยของผู้ล้มเหลว ก็เป็นอุทาหรณ์อย่างดีเช่นกัน

ดังเช่นกรรมการท่านหนึ่งที่ได้เคยกล่าว ที่ประสพอาการกล้ามเนื้ออ่อนล้า แขนขาไม่มีแรง ที่มาทานสมุนไพรไป พร้อมกับทานยาหมอควบคุมความดันไป แม้นหลวงพ่อนิพนธ์จะกล่าวเตือนสักฉันใด ชี้ให้เห็นประโยชน์ของความดันสักฉันใด กรรมการท่านนี้ก็พอใจที่จะรักษาความดันของตน ด้วยการทานยาหมอ

ยิ่งได้ทราบว่า การทานสมุนไพรลูกกลอนน้ำผึ้ง ยิ่งทาน ความดันยิ่งสูง ด้วยความเชื่อในคำหมอ สมุนไพรตัวอื่น ทานหมด แต่ตัวนี้ทานนิดหน่อย เพราะไม่อยากให้ความดันขึ้น และก็ดีใจที่ตลอดมา ความดันของตน อยู่ในเกณฑ์ที่หมอกำหนดตลอด เพราะคุมด้วยยาหมอ

จนวันหนึ่ง เส้นเลือดในสมองก็แตก และต้องนอนในห้องไอซียู จนทุกวันนี้ แตกทั้งๆที่ทานยาคุมความดันนั่นเอง

รอยแบบนี้ หลวงพ่อนิพนธ์มักอุปมาให้เห็นว่าทำตนเหมือน เหยียบเรือสองแคม หากแต่เมื่อแล่นออกจากท่า เรือสองลำนี้แล่นไปคนละทิศ เคมีทาง สมุนไพรทาง นั่นก็หมายความว่า คนที่ยืนย่อมต้องตกน้ำอย่างแน่นอน

การดูคนรอบข้างที่มา จะช่วยให้เราได้เรียนรู้ คนที่ชอบคุย ชอบเล่นโทรศัพท์ ในห้องสวดมนต์ พักนี้ไม่เห็นเลย ไปไหนแล้ว คนนั้นที่ดูว่าอาการหนัก วันนี้เดินปร๋อเชียว ย่อมทำให้เห็นรอยต่างๆว่า รอยแบบไหน ผลจะเป็นเช่นไร

รอยที่เราเห็นแล้วชอบ ก็อาทิเช่น คนไข้วันพฤหัสที่เป็นผู้หญิงท่านหนึ่ง มีอาการชัก แรกๆมา ชักวันละหลายครั้ง หากแต่เธอยืนยันทุกครั้งว่า เธอจะเข้าสวดมนต์ และฟังหลวงพ่อนิพนธ์

หลายคนจึงเห็นคนไข้ท่านนี้ ชักบ่อยๆ ในห้องสวดมนต์ จากที่ตกใจแตกตื่น จนกลายเป็นเฉยๆ รู้ว่าเดี๊ยวสักพักเธอก็ฟื้น ผ่านมาเพียงเดือนสองเดือน พฤหัสที่แล้ว เราก็ไม่เห็นอาการชักของเธอซะแล้ว แต่ก็ยังมีอาการเบลอๆ ให้เห็นบ้าง

สิ่งที่น่าเสียดาย ที่หลวงพ่อนิพนธ์มักจะกล่าว นั่นคือ รอยเหล่านี้ เรียกว่าเป็นความมหัศจรรย์ แต่สำหรับคนไทย .... เฉย ไม่รู้สึก

คนนั้นเดินไม่ได้ กลับมาเดินได้ ก็เฉยๆ คนนั้นหมอบอกตาย แต่ยังไม่ตาย ดูก็ไม่มีแววตาย ... ก็เฉยๆ อย่างด็อกเตอร์ที่มาช่วยจัดแถววันพฤหัส หมอบอกอยู่ไม่เกินสามเดือน นี่ก็ปีนึงแล้ว ดูไม่มีแววตายเลย ... ก็เฉยๆ ....

ทำไมจึงบอกว่าเฉย ก็เพราะดูจากพฤติกรรม ยามเข้ามาในพื้นที่มงคลนี้ หาความสงบไม่ได้เลย นั่นจึงเป็นเครื่องชี้ว่า ภาพมหัศจรรย์ที่ปรากฎ ที่คนทั้งโลกทำไม่ได้ พระเจ้าองค์ไหนที่ว่าแน่ หมอที่ว่าเก่ง เจ้าพ่อเจ้าแม่ เจ้าลัทธิใดๆ ไปถวายก็เผ่นหนี แม่ชีเมี้ยน พระภูมีทำให้เห็น หามีความประทับใจ หรือตราตรึง ให้เกิดศรัทธา จนไปลดกิริยา หรือควบคุมการกระทำของตน ว่า เราท่านเจอสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้ว ... ไม่มีเลยนั่นเอง

ความสงบ โรงทาน จิตอาสา จึงเป็นสัญญลักษณ์ ที่สะท้อนให้เห็นความเชื่อ เมื่อได้พบรอยของพระภูมี หรือ สิ่งศํกดิ์สิทธิ์

รอยประทับให้เห็นมากมาย แต่เปลี่ยนคนไทย แม้แต่สักกลุ่มเล็กๆยังไม่ได้เลย นั่นก็หมายความว่า คนไทยดิบเกิน ...


ติดต่อสั่งซื้อสินค้า หาโปรโมชั่น Sesamix-Z และ สารสกัดเซซามินสูตรที่ดีที่สุด โทรหาเรา 086 6O4 7O44