เรื่องเล่า

เมื่อครั้งพระถ้ำกระบอก ทำกิจประจำปี นั่นคือการเดินธุดงค์เป็นวัตร เพื่อฝึกตน

หลังจากปักกลด ก็มีชาวบ้านนำน้ำแข็ง น้ำอัดลม รวมทั้งซองใส่เงิน มาถวายหลวงพ่อนิพนธ์

แม่ชีเมี้ยนจึงสอนให้หลวงพ่อนิพนธ์ ไปกล่าวกับคนเหล่านั้นว่า พระเป็นพระของพระภูมี รับสิ่งของนั้นไม่ได้หรอก เพราะผิดวินัย

ชาวบ้านที่มา ต่างกล่าวว่า ของเหล่านี้ นำมาด้วยจิตใจอันเลื่อมใสศรัทธา จึงนำมาถวาย หากไม่รับก็ถือว่าเป็นการทำร้ายจิตใจ และปิดกั้นเจตนาดี

หลวงพ่อนิพนธ์ จึงกล่าวคำที่แม่ชีเมี้ยนสอนให้แก่คนเหล่านั้นฟังว่า โยมที่มาต้องการไหว้พระแบบไหน พระมีความสุข ที่ได้ถือวินัยของพระภูมี หากแต่พระยังมีกิเลส เมื่อพระต้องถนอมจิตใจเจตนาของโยม ก็เท่ากับว่าต้องทำลายวินัยของพระภูมีลงเสีย

ผลที่ตามมา หากพระเปลี่ยนเจตนาจากเงินที่ได้มา ขึ้นรถไปเสียแล้วไม่อยากเดิน โยมไม่คิดถึงจิตใจของพระภูมีบ้างเลยหรือ ที่อยากได้พระดีๆ ดำรงวินัย เป็นเนื้อนาบุญ ให้คนได้กราบไหว้พึ่งพา

หากโยมจักสนับสนุนพระให้เป็นพระที่ดี ก็ควรให้พระได้ดำรงซึ่งวินัย ได้เป็นขันติสงฆ์ ที่อดทนต่อกิเลส และปฏิเสธที่จักรับของนอกเวลาฉัน ไม่รับเงินรับทอง ทำตนเป็นพระที่ดี จักได้กราบไหว้ได้อย่างสบายใจ เป็นที่พึ่งได้ ไม่ดีกว่าหรือ

บทสรุปของเรื่อง จึงเห็นได้ว่า อยากมีพระดีๆ ไว้กราบไหว้ อย่าได้ถวายเงินให้เด็ดขาด เพราะมันคือไฟประลัยกัลป์ ที่เผาพระมามากมายนักหนาแล้ว และเมื่อไม่ถวายเงิน ก็จักไม่มารหรือเหลือบของศาสนา เอาศาสนาบังหน้าหากิน ...

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทำบุญมาตั้งแต่เกิด หมดไปเป็นแสนเป็นล้าน แล้วทำไมไม่มีบุญมาเลี้ยงตนให้พ้นจากโรคได้เลย ... ก็มันเป็นบุญนึกเอาเอง เพราะผลมันฟ้องว่า พฤติกรรมที่ทำมันผิด ผลผิดมันจึงเกิด และหามีบุญอันใดมาเลี้ยงตนไม่นั่นเอง

คนกล้าตัวจริง

หลังจากออกจากถ้ำกระบอกมาเมื่อครั้งปี 2510 การหลบลี้หนีภัย ไปอยู่ยังลาว และเปลี่ยนที่ไปเรื่อยๆ จนในปี 2530 หลวงพ่อนิพนธ์ ได้ทำการเปิดตำราของแม่ชีเมี้ยนขึ้นอีกครั้ง ที่ ต.โคกตูม จ.ลพบุรี ในที่ดินของพ่อ ที่ได้รับแบ่งมาจากพี่น้อง กลายเป็นสำนักสงฆ์เล็กๆ ที่เปิดรับคนไข้หลัก คือยาเสพติด แต่ก็มีคนไข้อื่นไม่น้อย

ปัญหาก็คือ ท่านต้องการพระที่จะมาช่วยงาน ดำเนินกิจการตามรูปรอยดั่งเดิมของถ้ำกระบอกในอดีต ดังนั้น คนไข้รายใดโดยเฉพาะผู้ชาย ที่เป็นคนไข้ประเภทหมอไม่รับ ท่านจึงมักจะรับไว้ โดยขอให้บวชเป็นพระ รวมถึงผู้ติดยาเสพติดที่เลิกได้แล้ว ให้บวชมาช่วยกิจกรรม ซึ่งก็มีคนที่บวชเข้ามาไม่น้อย

ปัญหาที่ประสพก็คือ คนไข้ คนพิการเป็นโปลิโอ คนตาบอด คนเสียสติ เหล่านั้น ที่ท่านรับเข้ามา เมื่อมีความต้องการบวช บางคนพ่อแม่ขออนุญาตไปทำการบวชเอง ผลที่ปรากฎก็คือ ไม่มีวัดใดทำการบวชให้เลย เพราะเจ้าอาวาสเหล่านั้น กล่าวว่า ไม่ถูกต้องตามกฎ ไม่สามารถบวชให้ได้

แต่อยุธยาไม่สิ้นคนดี วัดหนึ่งในอำเภอมหาราช จ.อยุธยา มีพระเจ้าอาวาสท่านหนึ่ง ซึ่งเลื่อมใสในหลักปฏิบัติของแม่ชีเมี้ยนเป็นทุนเดิม เมื่อทราบเรื่อง ก็ขอเป็นผู้บวชให้ ถึงแม้ท่านเองจะปฏิบัติไม่ได้ แต่ก็อยากสนับสนุน และเชื่่อมั่นในแม่ชีเมี้ยน ดังนั้น คนที่หลวงพ่อนิพนธ์ ส่งมาให้บวช ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร มีสภาพอย่างไร ท่านก็จัดการบวชให้ พร้อมกับออกหนังสือรับรอง นับตั้งแต่ปี 2530 มาจนบัดนี้

ผลจากการทำถูก ย่อมได้ผลตามปรารถนา เราจึงมีคนตาบอด กลับมาเห็น เราจึงมี คนเป็นโปลิโอ กลับมามีเนื้อน่อง ไปเป็นหัวหน้ากุ๊ก เราจึงมีคนเสียสติ กลับไปมีชีวิตปกติ มีลูกสาม เราจึงมีคนติดเชื้อเอดส์ กลับมาแต่งงาน มีลูก ก็ด้วยโอกาสที่เจ้าอาวาสท่านนี้ ได้เป็นผู้สนับสนุน

เจ้าอาวาสท่านนี้ มีนาม "ปัญญาทีโป" แห่งวัดสุวรรณเจดีย์ ซึ่งในปัจจุบัน วัดกำลังถูกน้ำท่วมอยู่ ด้วยความผูกพันกันมานาน หลวงพ่อนิพนธ์จึงได้รวบรวมกำลัง เพื่อไปช่วยเหลือท่าน หลังจากน้ำลด

เราจึงแลเห็นได้ชัดว่า คนที่พูดให้ทำความดี มีมากมาย แต่คนที่กล้าทำความดี อันเป็นการฝืนกฎที่กำหนดไว้นั้น หาได้ยากยิ่ง หากไม่มีท่านแล้วไซร้ การบวชพระเพื่อมาปฏิบัติในหลักของแม่ชีเมี้ยน พอได้ยินว่า ฉันมือเดียว เงินทองไม่รับ รถเรือไม่ขึ้น ก็ถอยหนีกันหมด ยิ่งผู้มาบวชอยู่ในสภาพที่ป่วยด้วยแล้ว ยิ่งเป็นข้ออ้างที่จะไม่รับ ท่านจึงเป็นคนกล้า ที่หายากในแผ่นดินนี้คนหนึ่งในความคิดเรา เพราะถ้าไม่มีท่าน คนไข้ก็ไม่มีโอกาสทำความดีในพระพุทธศาสนา ไม่มีโอกาสแสดงให้เห็นว่า ถ้าทำตามบัญญัติของพระภูมี เราก็จะได้ลาภความไม่มีโรค เป็นรางวัลอย่างแน่นอน

ถ้าใครสักคน ต้องการหาพระดีๆ ที่จะถวายของแล้วสบายใจว่า ท่านไม่แปรธาตุไปในทางที่วิบัติ เราขอแนะนำพระท่านนี้ ยิ่งตอนนี้ วัดท่านกำลังน้ำท่วม ยิ่งอยากให้ท่านส่งเสริม เพราะในอนาคต ท่านจะเป็นกำลังหลัก ในการบวชพระในหลักของแม่ชีเมี้ยน อีกเป็นจำนวนมาก เราก็จะมีพระดีๆ เพิ่มขึ้นในแผ่นดิน เป็นพระที่ถวายของแล้ว แม่ชีเมี้ยนตรัสว่า ไปรอรับบุญได้ที่หัวกระไดบ้านเลย เพราะบุญมันไปรออยู่แล้ว

เป็นอีกหนึ่งท่าน ที่เราขอคาราวะด้วยใจ "ท่านปัญญาทีโป แห่งวัดสุวรรณเจดีย์ อ.มหาราช จ.อยุธยา" ท่านเป็นคนกล้าแห่งกรุงศรีตัวจริงเสียงจริง