อะไรที่ควรรู้

เรื่องของศาสนาเป็นเรื่องนอกโลก คนทั่วไปจึงไม่คุ้นชิน แลไม่รู้ หากไม่มีแม่ชีเมี้ยนและหลวงพ่อนิพนธ์มาบอกมาสอน ก็เมือนคนตาบอดมองไม่เห็น

พวกคนโลภได้ทีก็แอบอ้างเอาศาสนามาหากิน เพราะไม่มีใครรู้จริง

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในโลกมีหนึ่งเดียว คือกรรม แลแยกเป็นกรรมดีและกรรมชั่ว

เมื่อเจอศาสนา จึงไม่ต้องแปลกใจเลยว่า ศาสนาทึ่แท้จริงไม่สอนให้เราท่านทำกรรมดี เหมือนลัทธิความเชื่อทั่วไป

เพราะกรรมดีเป็นของโลกนี้อยู่แล้ว จึงไม่สามารถแก้กรรมชั่วได้ เราท่านจึงไม่สามารถบรรเทาทุกข์จากโรคได้ด้วยกรรมดี

สิ่งทึ่ศาสนาสอนแลมีอำนาจเหนือกรรม คือบุญและทาน

ดังนั้นหากจะคิดช่วยตน จึงต้องเรียนรู้วิธีสร้างบุญและทาน

ตัวคนเดียว

คนส่วนใหญ่อยู่ในโลก ย่อมมีมิตรสหายญาติ ที่เกื้อกูลกันและกัน เป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไป จนกล่าวว่ายิ่งมีพวกเยอะยิ่งได้เปรียบ

จึงเป็นความเคยชิน การมาในแผ่นดินศาสนา นิสัยอันนี้ย่อมมีเป็นธรรมดา

หลวงพ่อนิพนธ์ชี้ให้เห็นอันตราย จากนิสัยอันนี้ เพราะการช่วยตน เป็นกระบวนการหนึ่งต่อหนึ่ง คือเราท่านกับศาสนาเท่านั้นเอง

เมื่อมีพวก ทำให้เจตนาไขว้เขวหรือลืมเลือน ว่าจุดประสงค์นั้นมาเพื่อช่วยตน กลายเป็นอื่นไปเสียแล้ว

หากเอาตัวไปผูกติดกันนั่นซวยแล้ว เพราะวันหนึ่งหากคนผู้นั้นไม่ทำ แลเอาตัวไม่รอดจากกรรม จิตของเราท่านย่อมจะตกไปด้วยอย่างแน่นอน

อาจจะพาลเกิดทิฐิมานะชั่ว ไม่มา ไม่ศรัทธา ตามไปด้วย ทั้งที่ต่างคนต่างกรรม ต่างวาระ เราทำเราก็รอด เขาไม่ทำย่อมไม่รอด ที่หลวงพ่อนิพนธ์กล่าวเสมอ หลักของพระภูมีที่แม่ชีเมี้ยนนำมา "ใครทำใครได้" นั่นเอง

พระภูมีจึงตรัส รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดคน เมื่อรอดแล้ว ก็เอาความรู้จากสิ่งที่ทำไปช่วยคนที่รัก คนที่อยากช่วย

รักษาตัวรอด มิใช่เอาตัวรอด แต่ถ้าผูกติดกัน อาจจะไม่รอดทั้งคู่ แลถ้าจะให้ดี ช่วยกันให้รอด

ทำไมต้องมา

แผ่นดินของแม่ชีเมี้ยน หลวงพ่อนิพนธ์ชี้ว่าเป็นแผ่นดินของศาสนา

แม้นจะเป็นเพียงเสี้ยวที่แบ่งออกมา ก็มีอำนาจ มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ปกป้อง

สิ่งที่ทำ สิ่งที่สอน มิเหมือนลัทธิพิธีกรรมที่ไหนๆ

ด้วยทุกที่สอนให้ทำความดี ดังนั้นอยากทำความดีไปทำที่ไหนก็ได้

แต่ความดีหรือกรรมดีนั้นแก้กรรมไม่ได้ จะทำสักฉีนใดเมื่อกรรมอุบัติแล้ว ลดไม่ได้แม้นแต่กระผีก

แต่ธรรมของพระภูมี ที่แม่ชีเมี้ยนนำมานั้น หลวงพ่อนิพนธ์กล่าวว่ามีเพื่อสร้างบารมี ทั้งทานบารมี แลบุญบารมี เมื่อทำได้จึงมีผลช่วยตนของตนได้

คนมากมายวิ่งมาหาสมุนไพร อยากหายจึงคิดงว่าทานเยอะๆต้องหาย แต่ความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั่นไม่ เพราะผลแห่งการทานขึ้นกับคุณสมบัติของผู้ทานเป็นสำคัญ

จึงหาคนพิจารณาเชื่อ แล้วทำตามน้อยนิด เพราะใครจะเชื่อว่ามะเร็งที่หมอยังยอม จะมาหาบด้วยการล้างห้องน้ำทีาดูไม่เกี่ยวกันเลย

แต่หลวงพ่อนิพนธ์ก็ทำให้ดูแล้ว

หากไปล้างที่อื่นเล่า ล้างมากกว่า ล้างให้ตาย แค่ลดปวดท้องไม่ได้

เราท่านจึงต้องมาที่นี่มาสร้างบารมี แต่น่าเสียดายหลายคนที่มา กลับปล่อยเวลาเสียเปล่า นั่งเฉยรวมกลุ่มคุย หวังแต่ยาดีช่วยได้

อุตส่าห์มาถึงกลับมือเปล่าซะงั้น กว่าจะรู้ค่า. ก็ปล่อยเวลาล่วงเลยถึงวันที่ทำอะไรไม่ไหวเสียแล้ว

มีงานที่ไหน ที่ทำแล้วกอบกู้ชีวิตจนได้ ไม่มี. นี่แลทำไมต้องมา ก็แผ่นดินแบบนี้ไม่มีที่ไหน

ถ้าไม่จำเป็น หลวงพ่อนิพนธ์ก็ไม่หยากให้ทุกข์คนลำบาก จดบ้านเลขที่แล้วส่งถึงบ้านเลยไม่ดีกว่าหรือ