ศาลารักษาโรค แนวทางการรักษาด้วยสมุนไพรควบคู่ไปกับธรรมะ เผยแพร่กิจกรรมของมูลนิธิไทยกรุณา และให้ความรู้ด้านสมุนไพรรักษาโรค
วันเสาร์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
ลูกคิดรางแก้ว
หลวงพ่อนิพนธ์มักกล่าวเตือนสมาชิกเสมอๆ ในประเด็นหนึ่ง นั่นคือ นิสัยที่เป็นคนชอบคิด ไม่ใช่เพื่อเอาเหตุเอาผล แต่เพื่อคำนวนเป็นเงินเป็นทอง อันเป็นนิสัยที่เคยชินเมื่ออยู่ที่บ้าน
ด้วยนิสัยนี้เอง ก็จะเริ่มดีดลูกคิดว่า ถ้าตัวเขาเองมารับสมุนไพรที่ชมรมคนรักสุขภาพนี้ เขาจะเสียอะไร ได้อะไร ไม่ใช่เรื่องความรู้ในการปฏิบัติ แต่หากเป็นเรื่องเงินเรื่องทองซะเป็นส่วนใหญ่ คนเหล่านั้น คิดว่า มาแล้วต้องเสียค่ารถเท่าไร ค่ากินเท่าไร และจะได้จากส่วนไหน อาทิเช่น ซื้อของจากตลาดหน้าชมรมซึ่งขายของถูกกว่าที่บ้าน จะประหยัดเท่าไร สุดท้ายสุด ประเด็นที่เขาคิดกลายเป็น คุ้มกับค่าเงินที่เสียไปในวันนั้นๆ หรือไม่
พฤติกรรมเช่นนี้น่าเสียดายยิ่ง เพราะหลวงพ่อนิพนธ์ สอนว่า สิ่งที่เขาได้ เขามองไม่เห็น หรือยังมองไม่เห็น แต่สิ่งที่เขาเสีย เขาเห็น เขาสัมผัสอยู่ตลอด ดังนั้น คนเหล่านี้ จึงคิดว่า ประหยัดการกินดีกว่า โดยนำมาจากบ้านเอง ถูกปากด้วย มาตัวเปล่าดีกว่า ไม่ต้องเสียอะไรให้ใคร ได้สมุนไพรกลับไป ยังได้ของถูกกลับบ้าน คิดแล้วยังมีกำไร
แต่สิ่งที่เขาเหล่านั้นคิด มันสวนทางกับแนวทางของแม่ชีเมี้ยนที่นำหลักของพระพุทธเจ้ามาให้อย่างสิ้นเชิง ด้วยเหตุที่ หลักของพระพุทธเจ้าที่นำมาใช้ ในการแก้ปัญหาโรคภัยไข้เจ็บ ก็ด้วย "หลักตนพึ่งตน" จึงจำเป็นต้องมีส่วนของตนเอง เข้ามาร่วมอยู่ในสมุนไพรด้วยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม
ด้วยเหตุนี้ หลวงพ่อนิพนธ์จึงสอนให้สมาชิก ทำทางตรง คือ หิ้วสมุนไพรมากันตามความพร้อม มะกรูดห้าลูก มะพร้าวสองลูก พริกไทยขีดหนึ่ง ไพลสักโล มารวมกันเป็นส่วนกลาง เพื่อทำสมุนไพรแจก จะได้ชื่อว่าได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าในหมวดนี้แล้ว
หรือจะเป็นการทำทางอ้อม คือการทานอาหาร หรือซื้อของกิน ในชมรม เพื่อนำส่วนต่าง คือ กำไร ไปซื้อสมุนไพรมาทำแจกสมาชิก ก็เป็นทางหนึ่งที่ทำได้เช่นกัน
แต่หากที่เรานำมา เกินส่วนของที่เรารับไป ส่วนเกินนั้น ท่านกล่าวว่า ก็เปรียบเหมือนเราทำทาน ดุจดังทำตนเป็นพระเวสสันดร นั่นเอง
การกระทำอย่างนี้ ทำให้ชมรมคนรักสุขภาพ สามารถดำรงอยู่ได้ โดยไม่ต้องตั้งตู้เรี่ยไร หรือร้องขอความช่วยเหลือจากภาคส่วนใดๆ และที่สำคัญ แสดงเอกลักษณ์ของพระพุทธเจ้า คือ "ตนพึ่งตน" ได้อย่างแท้จริง
หากแม้ไซร้ สมาชิกไม่ทำ ก็ไม่มีใครว่า เพราะคนประเภทนี้ สมัยพุทธกาล จัดเป็นประเภท "ชูชก" ซึ่งแม้จะดูว่าได้เปรียบผู้อื่น แต่ก็ยากจะประสพผลสำเร็จ ในการรักษาตน
สิ่งที่เราได้จากการสูญเสียในการทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้า คือ เราจะได้ชีวิตกลับมา ถ้ามีชีวิต ก็สามารถหาสิ่งที่ต้องการได้ แต่ถ้าไม่มีชีวิตแล้ว สิ่งที่คิดว่าจะรักษาไว้ ก็ทำไม่ได้แล้ว
ดังนั้น คนที่ดีดลูกคิดรางแก้วไว้ คิดว่าตนจะได้ กลับกลายเป็นผู้เสีย การเสียที่สำคัญยิ่ง คือ ชีวิตของตน ซึงมีค่ากว่าสิ่งใด คนที่ยอมเสีย กลับกลายเป็นผู้ได้ เพราะได้ชีวิตกลับมา สามารถไปแสวงหาสิ่งที่ต้องการได้
จึงไม่น่าแปลกใจ ที่ย้อนไปนับแต่ยุคถ้ำกระบอก บุคคลที่ประสพผล ในแนวทางของแม่ชีเมี้ยน จึงมีพฤติกรรม ที่เห็นเด่นชัด คือ มาเพื่อรับธรรมไปสร้างบุญ ถือสิ่งของมาเพื่อสร้างทาน เราจึงได้ยินเสมอๆ ที่คนเฒ่าคนแก่ สอนเรา คือ "หมั่นทำบุญทำทาน" นั่นเอง
ก็ถ้าแผ่นดินนี้ มีชูชกมากกว่าพระเวสสันดร เราก็เห็นว่า สถานที่นี้ก็ไม่ควรมีให้เป็นที่พึ่งแก่คนในแผ่นดินนี้ แต่เท่าที่ผ่านมา กิจกรรมนับแต่ปี 30 ก็เจริญเรื่อยมา ย่อมแสดงให้เห็นได้ว่า มีผู้ประสพผล และมีผู้เลือกเดินตามแนวนี้ อยู่ไม่น้อย
อย่ามาที่นี้ ด้วยเหตุของกำไรขาดทุน แต่ควรมาด้วยเหตุของคำสอนของพระพุทธเจ้า ที่ให้เรามา เพื่อได้สมุนไพรไปล้างโรค ได้ธรรมไปล้างกรรม แล้วเราจะได้ชีวิตกลับไปทำในสิ่งที่อยากทำอย่างแน่นอน นี่คือ คำยืนยัน ที่หลวงพ่อนิพนธ์ พร่าสอนเสมอๆ
หยุดพฤติกรรม ดีดลูกคิด และกล่าวว่า "มาแล้วได้กำไร ยังได้สมุนไพรฟรีอีก" แล้วท่านจะเสียสิ่งที่มีค่าที่สุด คือชีวิตของท่านไป
วันศุกร์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
ทางแพร่ง
สังคมไทย กำลังบีบคนดีให้หลบลี้ มูลนิธิไทยกรุณา ก็คงหนีไม่พ้นเช่นเดียวกัน เพราะมีหนังสือจากราชการแจ้งมาว่า ห้ามมูลนิธิทำการเรี่ยไร หากจะทำการนี้ ต้องแจ้งขออนุญาตก่อน เมื่อได้รับอนุญาตจึงดำเนินการได้
เป็นเรื่องน่าขัน แต่เป็นจริง ที่เกิดในประเทศไทย กระนั้นก็ตาม คงไม่กระทบกับกิจกรรมของชมรมคนรักสุขภาพ ที่มีมูลนิธิไทยกรุณาสนับสนุน เพราะไม่มีนโยบายการตั้งตู้ หรือขอเรี่ยไรอยู่แล้ว เพราะเหตุที่สถานที่แห่งนี้ อยู่ได้ก็ด้วยน้ำใจของเหล่าสมาชิก ที่ช่วยกันทานข้าวแกง ซื้อน้ำ และหอบหิ้วสมุนไพรที่ตนพอจัดหาได้ มาร่วมด้วยช่วยกันใส่โรงทาน ก็ด้วยหลัก "น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า" และแสดงถึงเอกลักษณ์ ของพระพุทธเจ้า คือ "ตนพึ่งตน"
หลวงพ่อนิพนธ์ จึงกล่าวว่า สถานที่นี้ กลมเกลี้ยงเหมือนมะนาว ไม่มีเหลี่ยม มีมุม เพื่อหลอกลวงใคร พูดความจริงทุกอย่าง ไม่หวังผลทางชื่อเสียง หรือทางการเมืองใดๆ หวังบุญเป็นที่พึ่ง ตามแนวคำสอนของพระพุทธเจ้า
เรื่องที่น้อยคนอาจไม่ทราบ คือ เรื่องของท่านผู้หญิงสุรัตน์ อันเป็นภรรยาของท่านสมัคร สุนทรเวช ที่ได้เข้ามาใช้แนวทางสมุนไพร อันเนื่องจากการแนะนำของ น้องเล็ก แห่งครอบครัว ธรรมวัฒนะ ที่เป็นมะเร็งเต้านม ที่ประสพผลจนตัวเองหาย ด้วยความที่ครอบครัวสนิทกัน จึงชวนท่านผู้หญิง ซึ่งมีปัญหา วุ้นในตาเสื่อม และมีอาการ ช่วงแขนตั้งแต่ข้อศอก จนถึงปลายนิ้ว มีสภาพเย็นตลอดเวลา
ก่อนหน้านั้น ท่านผู้หญิงมีแพทย์ประจำตัว เป็นจักษุแพทย์ ระดับโลก ทำงานอยู่ในอนามัยโลก ก็ยังไม่ประสพผล หลังจากใช้แนวทางสมุนไพร ได้ประมาณเดือนหนึ่ง แพทย์ประจำตัว ก็บินมาตรวจอาการของท่านผู้หญิง ตามปกติ เมื่อสัมผัสมือ ก็ต้องตกใจ และยิ่งไปกว่านั้น อาการวุ้นในตาเสื่อม ก็หายไป จึงขอท่านผู้หญิงให้พาไปพบหลวงพ่อนิพนธ์
การพบครั้งนั้น จักษุแพทย์ได้ขอยาตา เพื่อไปทดสอบจำนวนหนึ่ง ที่ห้องปฏิบัติการของอนามัยโลก เพราะเขาไม่เชื่อว่า จะไม่มีเคมีปนอยู่ในยาตา และไม่เชื่อว่า จะไม่มีผลข้างเคียง เนื่องจากยาตาในปัจจุบัน ล้วนแล้วแต่เป็นเคมี และมีผลข้างเคียงทั้งสิ้น
ผลการตรวจในห้องปฏิบัติการ ผ่านไปด้วยดี จักษุแพทย์ ของท่านผู้หญิง บินกลับมาอีกครั้ง พร้อมขอยาตาอีกล็อตใหญ่ หลายสิบขวด เพื่อไปทดลองในการใช้งานกับผู้ป่วยจริง
หลังจากนั้นไม่นาน จักษุแพทย์ก็บินกลับมาอีกครั้ง พร้อมกับร้องขอ ให้หลวงพ่อนิพนธ์ผลิตยาตาให้แก่อนามัยโลก จำนวนล้านขวด เพื่อนำไปแจก โดยจะมอบเงินให้เป็นทุน สองร้อยล้านบาท ด้วยเหตุที่ปัญหาตา เป็นปัญหาใหญ่ และเสียค่าใช้จ่ายมาก ทำให้อนามัยโลกต้องเปลืองงบประมาณเป็นอันมาก
ผลของการใช้จริง สมุนไพรตา ทำให้ปัญหาทุกชนิดสามารถหมดไปได้อย่างง่ายดาย จึงร้องขอมา
หลวงพ่อนิพนธ์ จึงพูดเล่นๆ กับจักษุแพทย์ว่า สมุนไพรตาของเรา ไม่มี อ.ย. น่ะ คงผลิตให้ไม่ได้หรอก เขาตอบว่า เขาจะให้อนามัยโลกรับรอง ซึ่งมีสถานะเป็น อ.ย. โลก นั่นหมายถึง สามารถใช้ได้ทั่วโลก ไม่ต้องกังวล
หลวงพ่อนิพนธ์จึงกล่าวว่า ยังไรก็ต้องทำให้คนไทยก่อน เพราะแม่ชีเมี้ยนสั่งไว้ จักษุแพทย์จึงต้องกลับไปมือเปล่า แต่ก็ไม่ละความพยายาม จนเมื่อไม่นาน ก็ติดต่อกลับมาว่า จะจัดสรรเงินเพิ่มให้เป็น ห้าร้อยล้านบาท
คำตอบของหลวงพ่อนิพนธ์ คือ เราเห็นพี่ชายคือท่านจำรูญเป็นตัวอย่างที่ดี เงิน ห้ารอยล้านบาทของท่าน คงแลกกับดวงตาของคนไทยไม่ได้หรอก วันใดที่เราพร้อม และทำให้คนไทยเรียบร้อย เราก็จะทำให้
หลวงพ่อนิพนธ์ จึงกล่าวว่า ขอให้สมาชิกทุกคนวางใจ ที่นี่ไม่ได้ทำเพื่อมาหลอกเอาเงินใคร เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น ก็คงรับเงินจากอนามัยโลก ตามข้อเสนอของจักษุแพทย์ท่านนั้นแล้ว
สมุนไพรของแม่ชีเมี้ยน มาพร้อมกับคำสาบ "ใครเอาไปขาย ฉิบหายแน่" พร้อมคำพร "ใครเอาไปทำให้ ยิ่งให้ ยิ่งเจริญ"
ทางแพร่งนี้ มีตัวอย่างจากพี่ชายท่าน ตรึงตรา ตรึงใจ ประการหนึ่ง ที่สำคัญ ท่านตั้งใจจะทำให้ปรารถนาของแม่ชีเมี้ยน เป็นจริง และจะพิสูจน์ให้เห็นว่า สมุนไพรของแม่ชีเมี้ยน ไม่มีราคา แต่มีคุณค่ามหาศาลต่อชีวิต
ท่านคงไม่เลือกเดินสายเดียวกับพี่ชาย เลือกเงิน และเลยชีวิตมนุษย์ อย่างแน่นอน สมาชิกทุกท่านจึงควรวางใจได้ว่า สถานที่นี้ ไม่มีหลืบมุม ซ่อนเร้น ทุกสิ่ง พูดเรื่องจริง และเป็นของจริง
สิ่งที่มีค่าที่สุดในโลกคือ "มนุษย์" ....... สมุนไพรและคำสอน เป็นน้ำใจและเมตตาของแม่ชีเมี้ยน ที่มีต่อมนุษย์ ให้เป็นทางเลือก ทางสายนี้หลวงพ่อนิพนธ์กำลังพาเราไป .... ชวนกันไป ... หาธรรมของพระพุทธเจ้า น้อมนำมาเป็นที่พึ่งของชีวิต ไม่ใช่หาความร่ำรวยเป็นที่พึ่ง
วันพุธที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
ใกล้หน้าหนาวแล้ว
ลมหนาวเริ่มโชยมา ซึ่งมักจะมาพร้อมกับโรคทางเดินหายใจ และระบบลำไส้ หลวงพ่อนิพนธ์ได้บอกกล่าวว่า ท่านได้ขึ้นไปดูสมุนไพรที่สวนสมุนไพร ที่ศรีสวัสดิ์ เริ่มเห็น สมอพิเภก และมะขามป้อม ใกล้จะโตเต็มที่แล้ว
สมุนไพรทั้งสองชนิด จะออกผลในหน้าหนาวเช่นเดียวกับโรคที่มากับอากาศหนาวเช่นกัน ธรรมชาติเขาให้มาเป็นคู่ ท่านจึงบอกกล่าวล่วงหน้าว่า สำหรับผู้ที่มีปัญหาในสองเรื่องนี้ ก็สามารถมาขอได้
แต่ด้วยเหตุที่สมุนไพรทั้งสองประเภท ต้องทำเป็นสมุนไพรสด ไม่สามารถเก็บแล้วมาทำได้ จึงมีให้เฉพาะหน้าหนาวเท่านั้น และต้องรอจนผลแก่ได้ที่ ท่านใดที่มีก่อนผลออก ก็ต้องรอหน่อยน่ะ เพราะมันยังแก่ไม่เต็มที่
ถ้าทราบข่าวเริ่มมีแจกเมื่อไหร่ จะส่งข่าวอีกครั้งจ้า
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)


